اخبار را به سبک گلونی بخوانید ...

فروغ شاعری عاشق و زن بود+رادیو گُلوَنی

فروغ زن، شاعر، عاشق و شجاع بود. فروغ در دنیای زنانه‌­اش غرق بود و زنانگی­‌اش را در کلمه به کلمه اشعارش به رخ می‌کشید.

پایگاه خبری گُلوَنی، نسیم نوحه‌خوان: این کیست؟ این کسی که روی جاده ابدیت بسوی لحظه جاودانگی می‌­رود، در هشتم دی ماه ۱۳۱۳ فروغ روشن شد. فروغ زن، شاعر، عاشق و شجاع بود. فروغ در دنیای زنانه‌­اش غرق بود و زنانگی­‌اش را در کلمه به کلمه اشعارش به رخ می‌کشید: زن که باشی ترس‌های کوچیکی داری از کوچه‌های بلند از غروب‌های خلوت و از خیابون‌های بدون عابر می‌ترسی، زن که باشی مهربانی‌ات دست خودت نیست خوب می‌شوی حتی با انان که چندان با تو خوب نبوده‌اند دلرحم می‌شوی حتی در مقابل آنهایی که چندان رحمی به تو نداشتند، زن که باشی فروغ می‌شوی.

فروغ ۳۴ سال روشن ماند و تا آخرین لحظه عشق زنانه و بی‌­پروایی داشت: شب پر از قطره­‌های الماس است… از سیاهی چرا هراسیدن. فروغ در مسیر زندگی­‌اش به دنبال عشقی نهفته در لایه وجودی­‌اش بود و در بیشتر اشعارش به دنبال گم شده‌­ای بود که خودش هم ماهیت‌اش را نمی‌دانست. بار اول عشق را در ۴ سال زندگی مشترک تجربه کرد ولی او: در انتظار خوابم و صد افسوس… خوابم به چشم باز نمی­‌آید. عشق دوم را با فیلمساز ابراهیم گلستانه آغاز کرد و تا آخرین لحظه روشنایی­‌اش چرخش عشقش را حفظ کرده بود.

او به دنبال شکافتن‌­ها بود به دنبال کشف حقیقت بود،  تاریکی و نهفته بودن در رسم زندگی‌­اش جای نداشت: آنچه در من نهفته دریاییست…کی توان نهفتنم باشد؟ او بی‌محابا برای اثبات خود، زنانگی و عشق قدم برمیداشت و وزیدن باد در کوچه را ابتدای ویرانی می‌دانست. فروغ در تمام سال­‌های زندگی­‌اش دست از عشق ورزیدن و زندگی کردن برنداشت و با همه پوچی که خود در اشعارش به آنها اشاره کرده بود لبریز از زندگی بود. او اعتقاد داشت: من به پایان دگر نیندیشم…که همین دوست داشتن زیباست. او در اوج عشق و زندگی، در ۲۴ بهمن ۱۳۴۵ فروغ بر اثر تصادف بی­‌فروغ شد.

خوانش مجید آقایی از شعر فروغ فرخزاد:

پایان پیام

لینک کوتاه مطلب : https://golvani.ir/?p=80972

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.