تازه‌ها

مطالب مرتبط

1 دیدگاه

  1. شایان

    این داستان به این خاطر تکراری است که مسئولان و تصمیم گیرندگان شهری به علل مختلف همواره فراموش می کنند که یک رودخانه فعال به نام گلال از میانه شهرشان عبور می کند! رودخانه ای که قبلا آزاد بود و در مسیر و کناره هایش با آزادی تمام حرکت می کرد و دوره های پر آبی و کم آبی و طغیانش را طی می کرد و. اما به مرور زمان اسیر کانال ، مجرا ، بند ، پل و سایر تاسیسات انسانی شد و از حالت طبیعی در آمد و رودخانه ای شد برای جلوه فروشی ( آن هم در زمان های بخصوص ) مسئولان شهری . تاسیسات ایجاد شده و کناره بندی های رود ، با رفتار و ویژگیهای این رودخانه انطباق ندارد. همین . تا وقتی مسئولان رفتار رود را در زمانها و دوره های مختلف نشناسند و بر اساس این رفتارها تاسیسات و سازه ها را با آن انطباق ندهند ، آش همین است و کاسه همین. برای انجام این کار یک دستورالمل صریح و رو شن وجود دارد : رودخانه را به حال خودش بگذارید. هرچه این رود را از حالت طبیعی در بستر و کناره ها دور کنید ، باید منتظر پیامدهایش باشید . شما بگویید ” آبگرفتگی ” ما می گوییم طغیان رود در کناره ها.
    البته انتظار نداریم که این نسخه به این زودی برای شهر زیبا و دوست داشتنی خرم آباد پیچیده شود: دارویش گیر نمی آید. آن هم با این مسئولین.

    پاسخ

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق محفوظ و متعلق به پایگاه خبری می باشد. | طراحی و پشتیبانی فنی توسط پشتیبان وردپرس