اخبار را به سبک گلونی بخوانید ...

تشابه شورای شهر تهران و ماشین مشدی ممدلی

پایگاه خبری گُلوَنی، معین بادپانائب رئیس شورای شهر تهران گفته است:«شورای شهر تهران شبیه ماشین مشدی ممدلی است. نه بوق دارد و نه صندلی، نه جایگاه دارد و نه نظارت».

حال که ایشان شورای شهر را به این ترانه معروف مرحوم سید غلامرضا روحانی نسبت می‌دهند که از فکاهه‌سرایان به نام بود، خواستیم برای آشنایی بیشتر با شورای شهر متن کامل ترانه را مرور می‌کنیم:

ماشین مشدی ممدلی، ارزون و بی‌معطلی

شاعر تاکید دارد جلسات شورای شهر تهران با هزینه پایین تمام می‌شود و حقوق زیر ده میلیون تومان برای اعضا در برابر هزینه‌های شهری عددی نیست. به نظر می‌رسد شاعر از مخالفان تحقیق و تفحص در شهرداری هم باشد.

رفتن توی این اتول، باعث شرمساریه

نه بابِ کورس شهریه، نه قابل سواریه

این بیت بیشتر به درد شورای شهر برخی شهرها می‌خورد. شاعر مدت‌ها قبل حدس می‌زد از برخی شوراهای شهر آبی گرم نمی‌شود.

ماشین مشدی ممدلی، صندلیاش فنر داره

طبق این بیت، شورای شهر یک فنر برای رسیدن به پست‌های دیگر است.

اگر برنامه‌ریزی درست انجام شود می‌تواند سکوی پرش برای برخی باشد.

رفتن با اتول بود باعث کوری و شلی

شاعر در این بیت باز هم به شوراهای دیگر شهرها پرداخته است که جلساتشان با پرتاب قندان و تلفن شروع می‌شود و با گرفتن یقه تمام می‌شود.

مسافر از بوی اتول تا می‌شینه کسل می‌شه

اطلاعی از بوی موجود در شورای شهر نداریم.

لازم است این مورد در جاهای دیگر از جمله نشست‌ها و همایش‌ها هم بررسی شود.

از متلک شنیدن و بورشدن خجل می‌شه

متلک گفتن و شنیدن در پشت هر تریبون تبدیل به امری عادی شده است.

ظاهرا در جلسات شورای شهر این تکه پرانی خیلی بیشتر است که مورد توجه شاعر قرار گرفته است..

پاره شود لباس اگر گیر کند به صندلی

طبق منابع آگاه شاعر، در شوراهای شهر همه با هم مهربانند و نباید به شایعات دامن زد.

برداشت اشتباه درباره شورای شهر تهران

این اتولی که از قفس، تنگ‌تر و کوچیک‌تره

شاعر برای تغییر فضا، مزاح می‌کند تا از سختی‌های کار شورای شهر بگوید.

امید است ساختمان جدیدی برایشان ساخته شود که دیگر تنگ و کوچک نباشد.

جای چهل مسافر گنده و چاق و لاغره

جدای از آنکه در تعداد اعضا اشتباه صورت گرفته است، ظاهرا برداشت شاعر از واژه‌های گنده و چاق و لاغر هم اشتباه است.

شاید نهایتا مقداری کمبود یا اضافه وزن داشته باشند اما این تعبیر درست نیست.

شوفره بس که ناشیه، اتول همیشه پنچره

شاعر اتهاماتی را متوجه شورای شهر می‌کند که هنوز اثبات نشده است. به همین دلیل ما هم ورود نمی‌کنیم.

از حلبی شکسته‌ها ساخته مبل و صندلی

متاسفانه شاعر در آن زمان، بر اساس حدسیات خود شعر می‌سرود و تصویری ساده از جلسات شورای شهر داشت.

کاش ایشان بود و می‌دید که از حلبی شکسته به عنوان صندلی، خبری نیست که نیست.

البته در این بررسی برخی از بخش‌های ترانه به دلیل احتمال اشتباه از جانب مخاطب فهیم هم حذف شد.

پایان پیام

لینک کوتاه مطلب : https://golvani.ir/?p=101912

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.