اخبار را به سبک گلونی بخوانید ...

نقش مار و آمار بیکاری در لُرستان

پایگاه خبری گُلوَنی: این روزهای پایانی سال که برای خرید شب عید بازار رونقی گرفته است، شاهدیم که به طول تمام شهر خرم‌آباد بساط دست‌فروشان پهن شده است. در تمام کشور در شب عید دست‌فروشی رونق دارد ولی در خرم‌آباد اوضاع به صورت دیگری‌ست.

پیدا کردن جا در پیاده‌روهای خرم‌آباد از گرفتن تراکم غیرقانونی و اضافه‌ساخت دشوارتر شده است. به جز درصد بسیار پایینی از این جمعیت کثیر، همگی یا بیکارند یا شغل‌های فصلی دارند. البته به قولی این تعداد کسانی هستند که روی دست‌فروشی دارند و این کار را که البته بسیار شرافت‌مندانه نیز هست عار نمی‌دانند. ولی آیا واژه شرافت‌مندانه را می‌شود در مقابل آمارسازی به کار برد؟

۲۰۱۶۰۳۱۴_۱۱۴۲۲۷_wm

در میانه امسال مرکز آمار ایران نرخ بیکاری را در استان‌های کشور اعلام کرد و لُرستان پس از سال‌ها یکه تازی در بیکاری به میانه‌های این جدول صعود کرده بود. پس از اعلام این آمار بود که مسئولان ارشد استان با گردن افراشته از زحمات فراوان خود برای رسیدن به این نتیجه صحبت می‌کردند.

رسانه‌های نوشتاری و مجازی هم مانند همیشه، بدون تحقیق و کنجکاوی سخنرانی‌های مدیران دولتی را بازنشر می‌کردند.

توقعی از مدیران نیست چون کسی ماست خود را ترش نمی‌داند ولی رسانه‌ها چرا باید در این دام گرفتار شوند؟ وظیفه رسانه پرسش‌گری و بازتاب حقیقت است نه تایید کورکورانه! در آن زمان چرا از خود نپرسیدیم که مگر چه اتفاقی در استان افتاده است که در طی چند ماه، لُرستان رده آخر جدول اشتغال کشور را با میانه‌های جدول عوض کرده است؟ در این چند ساله نه تنها کارخانه‌ای با اشتغال‌زایی بالا در این استان افتتاح شده بلکه روز‌به‌روزاز تعداد کارگاه‌های صنعتی کاسته می‌شود و صاحبان آنها یا پایتخت نشین می‌شوند یا سرمایه‌ی خود را در بانک سپرده می‌گذارند.

چند ماه قبل یکی از مدیران صنعتی استان در یک سخنرانی به ساخت و راه‌اندازی پتروشیمی خرم‌آباد و به اشتغال‌زایی بالا در آن اشاره کرده. ولی توضیح نداد که این شغل‌های ایجاد شده چه ربطی به این استان دارد. چون از نگهبان و آبدارچی تا مهندسین این مجتمع صنعتی از استان‌های دیگر به خرم‌آباد آمده و مشغول به کار شده‌اند.

نشانه‌های زیادی از اشتباه بودن این آمار را می‌شود هر روز دید. لرستان در آمار مهاجرت، اگر رتبه نخست را نداشته باشد یکی از سه استان اول است. بدون تردید درصد بالایی از این مهاجرت جهت یافتن فرصت‌های شغلی و فرار از بیکاری است. بعضی مسائل هرچند هم که ناخوشایند باشد تا مطرح نشود نمی‌توان راه حلی برای آنها پیدا کرد. مانند صف‌های طویل هم‌استانی‌ها در کنار خیابان‌های پایتخت که واقعا آزاردهنده هستند و مسبب پدید آمدن ناهنجاری‌ها و بدبینی‌های زیادی نسبت به مردم لرستان شده است.
سرکردن در زباله‌ها برای تفکیک پلاستیک و فلز آن، در مرکز استان تبدیل به یک شغل شده است. فارغ‌التحصیلان کارشناسی و ارشد آموزش عالی، سقف آرزوهای خود را جا شدن در یکی از خطوط مسافرکشی داخل یا خارج شهر می‌بینند به طوری که گاهی به نظر می‌آید تعداد خودروهای مسافرکش از تعداد مسافران بیشتر است. در خیابان‌های اصلی خرم‌آباد هرچند متر یک ترازو و چند پسر بچه را می‌بینید که در سرما و گرما منتظر دشت روزانه نشسته‌اند.

۲۰۱۶۰۳۱۴_۱۱۴۳۰۸_wm

بیکار بودن فقط به درنیاوردن دستمزد و تامین نشدن از لحاظ اقتصادی ختم نمی‌شود بلکه زمینه را برای اعتیاد و بزهکاری آماده می‌کند. شاید جواب این آمارسازی‌ها را آنجا بیابیم که چرا آمار اعتیاد را مسئولان اعلام نمی‌کنند؟ احتمالاً در صورت اعلام آمار اعتیاد معادله‌های جدول بیکاری به هم خواهد خورد. چون ثابت شده است میزان بیکاری در یک جامعه با نرخ اعتیاد رابطه مستقیم دارد.

مدیران دولتی آیا با بالا و پایین کردن فلش‌های آماری می‌خواهند معضل بیکاری را حل کنند؟ این قبیل آمارها در دولت سابق که اداره امور بر مدار پرده‌پوشی می‌چرخید، خیلی حساسیت‌زا نبود. ولی از دولتی که ادعای قانون‌مندی دارد و در عمل هم به آن سو گام برداشته انتظاری غیر از این می‌رود.

بهتر است مسئولان کشوری و استانی به‌جای پاک کردن صورت مسئله به فکر راه چاره‌ باشند تا دیگر مجبور نباشند برای سرپوش گذاشتن به مشکلات اقتصادی و معضلات اجتماعی نقش مار بکشند و آمار را دست‌کاری کنند.

پایان پیام

محمد پورخداداد

لینک کوتاه: https://golvani.ir/?p=14697

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.