هشتگ های روز: وبینارهای گلونی

جمع‌کردن طنزپردازان زیر یک سقف مشکل‌ترین کار است

در تازه‌ترین برنامه محفل طنزکه عصر دیروز، یک‌شنبه ۱۵ اسفندماه، در سالن سلمان هراتی برگزار شد، فعالان این عرصه بر تشکیل نهادی در راستای حمایت از حقوق طنزپردازان در محافل ادبی و هنری تاکید کردند.

به گزارش پایگاه خبری گلونی، ابوالفضل زرویی نصرآباد در رابطه با  صحبت‌های همایون حسینیان شاعر طنز مبنی بر تشکیل مجموعه‌ای که بتواند طنزپردازان را گرد خود جمع کند و از آن‌ها حمایت کند، گفت: بسیار برای کسانی که در این عرصه قلم می‌زنند و یا در برنامه‌های مختلف به اجرای طنز می‌پردازند، پیش آمده است که یا از  نظر مالی در حق آن‌ها اجحاف شده است و یا دچار ممیزی‌هایی توسط مسئولان فرهنگی شده‌اند و جز خود فرد هیچ کسی نبوده است که بتواند تریبونی برای احیای حق او باشد.
وی ادامه داد: برای رسیدن به این منظور بچه‌های فعال این حوزه ابتدا باید به یک وفاق جمعی برسند و سعی کنند تا رسیدن به یک مجموعه واحدی، سنجیده و با برنامه ریزی پیش روند و آن مکانی را که اقدام به راه اندازی آن می‌کنند از هر نظر مورد تأئید همه فعالان این عرصه و از نظر حقوقی هم مورد تأیید سازمان‌های بیرونی باشد.
وی سطح انتظارات از انجمن صنفی یا هر اسم دیگری که در حوزه طنز قائل به تأسیس آن هستیم را بیش از حد انتظار خواند و در این خصوص تأکید کرد: وقتی یک مجموعه‌ای را مطرح می‌کنیم که باید در حوزه طنز و برای رسیدن به یک وفاق جمعی در میان طنزپردازان ایجاد شود، در اهداف آن برنامه‌هایی را پیش بینی می‌کنیم که از ایده تا به عمل رسیدن آن ۰ تا ۱۰۰ فاصله دارد و باید برای محقق شدن آن به جای رؤیایی نگاه کردن کمی واقع بینانه نگاه شود.
شاعر مجموعه شعر طنز «رفوزه ها»، سنجیده عمل کردن طنزپرداز و پرهیز از احساسی برخورد کردن در برنامه‌ها را همواره یکی از مواردی دانست که کمتر توسط طنزپردازان رعایت می‌شود و بیان داشت: اینکه هر مکان و هر زمان و به دور از هرگونه مصلحت اندیشی هر چیزی را در قالب طنز مطرح کنیم نه تنها ممکن است حساسیت‌هایی را توسط مسئولان امنیتی برای فرد در پی داشته باشد بلکه ممکن است صاحب اثر هم توسط جامعه پس زده شود.

وی تأکید کرد: آسیب شناسی نقاط ضعف شعر یا متن توسط شاعر و نویسنده قبل از قرائت آن، همواره باید وجود داشته باشد و حتی گاهی این وظایف می تواند در همان انجمن صنفی که تریبون واحدی برای طنزپردازان است، مطرح شود و کارشناسان به بررسی معایب و محاسن آن بپردازند.

نویسنده مجموعه مقالات «حدیث قند» ناهماهنگی جامعه طنزنویس و برخوردهای سلیقه ای و شخصی را در راه اندازی انجمن از مشکلات عمده این حوزه خواند و اظهار داشت: گردآوری مجموعه‌ای  از افراد با طرز فکرها و سلیقه های مختلف به واقع کار سختی است و برای محقق شدن یک انجمن صنفی که زبان متحد تمام طنز پردازان باشد ابتدا باید به یک زبان مشترک در درون خودمان برسیم تا بتوانیم در تشکیل انجمن موفق شویم.

زرویی نصرآباد، خودسانسوری‌هایی که در برگزاری برنامه‌های طنز توسط  فعالان این عرصه می‌شود را بسیار بیشتر از سایر برنامه‌های ادبی عنوان کرد و آن را آفتی برای این حوزه برشمارد و گفت: مخاطب در نظر اول با مطرح شدن اسم برنامه‌های طنز فکر می‌کند که افرادی که در این فضا حضور دارند خیلی بی پرده و به دور از هنجارهای حاکم بر جامعه مطالب خود را می‌خوانند؛ در صورتی که باید گفت خودسانسوری‌های این جلسات بعضاً از بسیاری از جلسات ادبی هم بیشتر است.

وی خاطرنشان کرد: در بعضی از برنامه‌های حوزه هنری خود طنزپردازان با تغییر رویکرد خود در ایام عزاداری ارادت خود را به ائمه و ارزش‌های جامعه همواره ابراز داشته‌اند. به عنوان مثال شب شعر طنز «در حلقه رندان» در ماه محرم با تغییر عنوان به رندان تشنه لب زمینه را برای شعر خوانی عاشورایی همین شاعران فراهم می‌آورد و یا در بسیاری دیگر از برنامه‌های طنز، حتی با وجود رعایت چارچوب‌ها، باز طنزپردازان را متهم به مبارزه با ارزش‌ها و شئون جامعه می‌کنند.

در ادامه این مراسم اسماعیل امینی از شاعران کشور  نسبت به فعالیت حاشیه‌ای بعضی از طنزپردازان که سعی دارند در حاشیه کار کنند، گلایه کرد و گفت: گاهی عناصر و ابزارهای ادبی توسط بعضی طنزپردازان فقط در جهت مبارزه با سیاست‌ها و جامعه اطراف خود استفاده می‌شود و از رسالت کار فرهنگی خود که روشنگری و تولید محتوای ادبی است، فاصله می‌گیرد؛ در صورتی که به زعم بنده طنز نویس هم به سان مشاغل دیگر باید در متن حرکت کند و با حاشیه رفتن برای خود موقعیت بحرانی به وجود نیاورد.

رسانه‌های مجازی میان ما فاصله انداخته است

صابر قدیمی، مجری رادیو و تلویزیون، نقد آثار دوستان فعال این حوزه را در جلسات صمیمی و یا نهادی که بتوان مرجعی برای طنز کشور شناخته شود لازم برشمرد و بیان داشت: گسترش تکنولوژی و دسترسی هر کسی به تریبونی  مخصوص برای انتشار آثارشان باعث شده که بعضاً نتوانیم خیلی در جلسات حضوری دور هم جمع شویم و از درون این جلسات به تصمیمات مهم و راهکارهایی برای پیشبرد اهداف عال صنف خود دست پیدا کنیم.

کارکرد طنز از انحصار رسانه‌ها خارج شده است

علیرضا لبش، نویسنده کتاب «خنده در مراسم تدفین» هم در این برنامه، کارکرد طنز را فقط محدود به رسانه‌ها ندانست و گفت: شرایط کاری در دنیا به گونه‌ای شده است که بسیاری از فعالان این حوزه عضو هیچ رسانه‌ای نیستند و فقط در مجامع و محافل ادبی حضوری فعال دارند و به اجرای برنامه می‌پردازند.

وی آسیب شناسی محتوای آثار را قبل از انتشار لازم برشمرد و گفت: باید در این خصوص پارامترهایی توسط صاحب نظران فعال این عرصه تعیین شود تا هدایتگر و چراغ راه طنزپردازان باشد و آن‌ها را از هر آسیبی ایمن کند.

گفتنی است در این محفل هنرمندان طنزپردازی چون اسماعیل امینی، رضا ساکی، امید مهدی‌نژاد، علیرضا لبش و جمعی دیگر از طنزپردازان کشور حضور داشتند.

یادآور می‌شود محفل طنز، یک‌شنبه آخر هرماه بعد از برنامه شب شعر «در حلقه رندان» و با حضور طیف وسیعی از طنزپردازان برگزار می‌شود.

پایان پیام

کد خبر : 37266 ساعت خبر : ۰:۱۵ ق٫ظ

لینک کوتاه مطلب : https://golvani.ir/?p=37266

اشتراک در نظرات
اطلاع از
0 Comments
Inline Feedbacks
نمایش تمام نظرات