اخبار را به سبک گلونی بخوانید ...

اولین کتاب تاریخ را هرودوت تاریخ‌نویس یونانی در مورد جنگ ایرانیان یونانیان نوشت

اولین کتاب تاریخ را هرودوت تاریخ‌نویس یونانی در مورد جنگ ایرانیان یونانیان نوشت

اولین کتاب تاریخ چه وقت نوشته شد؟

به گزارش پایگاه خبری گلونی، هرودوت ‌نویسنده یونانی که به‌عنوان پدر تاریخ شناخته شده است، در قرن پنجم پیش از میلاد به دنیا آمد.

کتاب تاریخ او جنگ بین ایران و یونان را شرح می‌دهد.

به‌طور کلی این کتاب به‌عنوان اولین تلاش سنجیده و به منظور بررسی حوادث تاریخی مورد توجه قرار گرفته است.

هرودوت در شروع کتابش می‌نویسد:

«من نتیجه‌ای از تجسس‌های تاریخی‌ام را ارائه می‌دهم که خاطره آن‌چه این مردان انجام داده‌اند، نه در جهان از بین برود و نه دیگر تکرار می‌گردد. و دیگر این‌که سیاهیان ایران و یونان مورد ستایش شعرا قرار نگرفته‌اند. پس آن‌ها موضوع نوشته‌های مرا تشکیل می‌دهند و این سوال که چرا به جنگ رفتند و برای چه جنگیدند.»

هردودوت که بود؟

هرودوت (به یونانی: Ἡρόδοτος) نخستین تاریخ‌نگار یونانی‌زبان است که آثارش تا زمان ما باقی مانده‌است. بر خلاف نویسندگانی که در آغاز کتاب خویش به شرح زندگی خود می‌پردازند، هرودت در ابتدای کتاب خود به این جملهٔ ساده بسنده کرده‌است که «هدف هرودوت هالیکارناسی از ارائهٔ نتایج پژوهش‌هایش در این‌جا آن است که گذر زمان، گرد فراموشی بر کارهای آدمیان و دستاوردهای بزرگ یونانیان و بربرها ننشاند و به‌ویژه علت درگیری‌های این دو قوم روشن شود.»

 اطلاعات ما دربارهٔ زندگی او بسیار متأخر است که عمدتاً از دو مقالهٔ دانش‌نامهٔ بیزانسی سودا گرفته شده‌است.

بر پایهٔ این منبع، هرودوت در هالیکارناس زاده شده بود و در سال ۴۴۴ پیش از میلاد به تروئی در جنوب ایتالیای امروزی مهاجرت کرد که احتمال داده می‌شود در همان‌جا نیز درگذشته باشد.

با آنکه هرودوت اکثر عمرش را در جهان یونانی گذرانده، ولی از آنجا که زادگاهش در نخستین سال‌های زندگی وی زیر استیلای ایران بوده، با فرهنگ ایرانی نیز آشنا شد.

گرچه با زبان فاتحان سرزمینش آشنا نبود ولی این فرصت برایش پیش‌آمد که از قوانین، مذهب و فرهنگ آن‌ها آگاهی یابد.

این آشنایی با فرهنگ‌های یونان و ایران، او را با قدر و منزلت‌شان آشنا ساخت و سبب شد که دربارهٔ دشمنان یونان، قضاوتی منصفانه داشته باشد.

هرودوت برای نوشتن کتابش از شیوهٔ تاریخ‌نویسی روایی استفاده کرده‌است.

به این معنا که از بین روایت‌های مختلف، تنها روایتی را ذکر کرده که می‌پنداشته از دیگر روایت‌ها صحیح‌تر است؛ منبع و سرچشمهٔ این روایت‌ها نیز غالباً شنیده‌های شفاهی او بوده‌اند.

پایان پیام

کد خبر : 114251

لینک کوتاه مطلب : https://golvani.ir/?p=114251

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.