اخبار را به سبک گلونی بخوانید ...

جنگل ‌داری و آبخیزداری در نورآباد دلفان دو نسخه شفابخشی که جدی گرفته نمی‌شوند

جنگل ‌داری و آبخیزداری دو نسخه شفابخشی که جدی گرفته نمی‌شوند

پایگاه خبری گلونی، نگار فیض‌آبادی: جنگل ‌داری و آبخیزداری از نظر کارشناسان، نسخه‌های شفابخشی هستند که متأسفانه کسی آنها را جدی نمی‌گیرد.

«پیشگیری بهتر از درمان است»، هنوز در عمل کارکردی ندارد و مثل یک شعار زیبا فقط تکرارش می‌کنیم.

اگر تا قبل از سیل‌ها بازمانده‌های جنگل‌ها بیشتر بودند، شاهد این‌همه خسارت نبودیم.

نه‌فقط برای پیشگیری، بلکه این دو گزینه، درمانی هستند که کمک می‌کنند شرایط مناطق سیل‌زده، بهتر شود.

اما آیا مدیران حاضر هستند از سودای سدسازی دل بکنند؟

بیشترین بارندگی در نورآباد لرستان

بارندگی‌های بی‌وقفه‌ای که در نورآباد لرستان آمد، در ۱۰۰ سال گذشته بی‌سابقه بود و توانست خسارت‌های سنگینی را وارد کند.

وضعیت قرمز نورآباد لرستان

سیل‌های ویرانگر فروردین ۹۸، نورآباد را با وضعیت قرمز روبرو کرد.

به گفته فرماندار شهر دلفان، «راه ارتباطی ۳۵۰ روستا در شهرستان دلفان قطع و ۱۵ هزار هکتار مزارع کشاورزی و یک هزار هکتار باغ تخریب؛ هزار و ۲۰۰ واحد سنتی دامداری تخریب؛ ۴ هزار واحد مسکونی و تجاری در شهر نورآباد و روستاهای این شهرستان خسارت دیدند و هزار رأس دام هم تلف‌شده است».

حجم خسارت‌ها باعث شد تا نیاز مردم نورآباد به امدادرسانی ملی، افزایش پیدا کند.

طبق خبرها، رودخانه‌های گچینه بادآور و چشمه خانی و نیز چشمه‌سارهای اطراف شهر نورآباد طغیان کردند.

اما آیا کسی به پیشگیری فکر کرده بود تا رودخانه‌ها طغیان نکنند؟ بعدازاین اتفاقات، چطور؟ آیا شیوه مدیریت منابع طبیعی تغییر می‌کند؟

جنگل داری و آبخیزداری دو نسخه شفابخش

جنگل‌داری و آبخیزداری، فقط یک علم نیستند.

هنرهای کاربردی و مفیدی هستند که کمک می‌کنند منابع طبیعی طوری حفظ شوند که با خود محیط‌زیست سازگار باشد.

با این اوصاف آیا راهی بهتر از آبخیزداری و جنگل‌داری سراغ دارید؟

بی‌راه نگفته‌اند که آبخیزداری «پزشک طبیعت» است.

دانش و تجربه‌ای که پشت جنگل‌داری و آبخیزداری نهفته است، پیامدهای ویرانگر سیل‌ها را کمتر می‌کند.

حالا آیا مسئولان حاضر هستند از سدسازی دل بکنند و به فکر حفظ جنگل‌های نورآباد باشند؟

مشارکت جوامع محلی، اجرای راهکارهای کارشناسانه و سازگار با محیط‌زیست، برنامه‌ریزی‌های کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت، مرهم‌هایی هستند که می‌توانند زخم نورآباد را ترمیم کنند.

البته اگر مدیران به فکر قتل عام جنگل‌ها نباشند و مردم هم حامیانه، پشت درخت‌ها بایستند.

بعد خواهید دید که جنگل‌ها هم پشت مردم را خالی نمی‌کنند و سیل هم راهی برای جولان و ویرانی نخواهد داشت.

کاش جنگل داری و آبخیزداری را به عنوان یک علم و هنر، در کشورمان به رسمیت بشناسیم.

پایان پیام

لینک کوتاه مطلب : https://golvani.ir/?p=120165

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.