اخبار را به سبک گلونی بخوانید ...

خرم ‌آباد را به یک زندان بزرگ تبدیل نکنید؛ اجرای طرح‌های شتابزده و کارشناسی‌نشده

خرم ‌آباد را به یک زندان بزرگ تبدیل نکنید؛ اجرای طرح‌های شتابزده و کارشناسی‌نشده

پایگاه خبری گلونی محمد پورخداداد: پس از نزدیک به سی سال شهر خرم‌آباد شاهد دو سیل پیاپی بود. این شهر اکنون علاوه بر مشکلات فراوان گذشته باید با پدیده دیگری به نام سیل مبارزه کند.

پنجم بهمن ۹۷ پس از یک بارندگی شدید و بالا آمدن رودخانه گِلال، سیل بخش‌های زیادی از خیابان‌های ساحلی و مرکزی شهر را در برگرفت.

البته پل در حال ساخت شهدای حاج عمران را می‌شود مقصر اصلی این سیل قلمداد کرد.

سیل دوم هم دوازده فروردین بود که بر اثر تغییرات آب‌وهوایی شدید در منطقه بسیاری از استان‌ها درگیر سیل شدند.

لرستان هم بیشترین آسیب را در این سیل متحمل شد.

در شهر خرم‌آباد هم سیلاب موجب خسارت‌های زیادی به اموال شهروندان و تخریب چند پل، جاده، کناره‌های رودخانه و تاسیسات مکانیکی و الکترونیکی شهر شد.

اکنون خرم‌آباد یک مشکل جدید دارد و آن هم احتمال سیل است.

این شهر باید خود را برای مقابله با مشکل تازه خود آماده کند.

اما اجرای طرح‌های شتابزده و کارشناسی‌نشده بیشتر از سیل مردم را به هراس انداخته است.

از گذشته در خرم‌آباد رسم بر این است که مدیریت شهری برای اجرای طرح‌ها و پروژه‌ها کمتر از خرد جمعی استفاده می‌کند و این خودرأیی مشکلات فراوانی را به شهر تحمیل کرده است.

حتی برخی موارد وجود داشته است که ابتدا پروژه‌ای عملیاتی شده و سپس کارشناسی در مورد آن انجام شده است.

طرح‌هایی مانند چند زیرگذر در میدان‌های اصلی شهر و طرح به اصطلاح ساماندهی گلال (رودخانه خرم‌آباد) که هزینه‌های زیادی بر شهر و شهروندان تحمیل کردن و به‌جز زیان چیزی به ارمغان نیاوردند.

حالا برای مقابله با سیل هم به نظر می‌رسد مدیریت شهر خرم‌آباد که از استانداری شروع و به ادارات کل و شهرداری این شهر ختم می‌شود برنامه‌های زیادی دارند.

خرم ‌آباد را به یک زندان بزرگ تبدیل نکنید

اجرای طرح‌های شتابزده و کارشناسی‌نشده

از میان ده‌ها طرح و پیشنهاد کارشناسی‌شده توسط متخصصان شهرسازی، انگار باز هم باید شاهد یک طرح شتابزده و بی‌فایده دیگر باشیم.

مدیریت شهری در پی این است که در فرصت مناسب دیوار سنگی رودخانه را یک تا دو متر افزایش دهد و این موضوع تاکنون به‌طور غیر رسمی از زبان چند تن از اعضای شورای شهر و شهرداری شنیده شده است.

در مورد این طرح چند نکته مهم وجود دارد که مسئولان شهر باید پیش از اجرای این طرح جوابگوی آنها باشند.

نخست اینکه چرا همیشه باید ساده‌ترین و دَم دست‌ترین راه را انتخاب کنیم؟ شهر خرم‌آباد در طول چند دهه اخیر مسیل‌های خود را تبدیل به خیابان و شهر کرده است که حالا نا درگیر این مشکل هستیم که با هر بارندگی آب روانه خیابان‌ها و منازل شهر می‌شود.

بهتر نیست به جای این مسکن‌ها فکری اساسی برای این شهر کرد؟

نکته بعدی این است که با اجرای چنین طرحی خرم‌آباد تبدیل به یک زندان بزرگ می‌شود.

گلال در طول شهر از شمال به جنوب جاری است و وجود این دیواره منظر شهری را به زشت‌ترین شکل ممکن بدل خواهد کرد.

وجود گلال با همه نابسامانی‌هایش یک دلخوشی برای شهروندان است و این دیواره سنگی و بی‌روح همه این این دلخوشی را از آنها می‌‌‌‌گیرد.

اما نکته مهم‌تر و سوال اصلی این است که آیا در مورد این طرح کارشناسی دقیقی انجام شده است؟

اگر اینچنین است مدارک و توجیهات اقتصادی و علمی آن را منتشر کنند تا کارشناسان هم در مورد آن اظهار نظر کنند.

آیا در این طرح فکری برای آب‌های سطحی که هنگام بارندگی از کوه‌های اطراف دره خرم‌آباد با شتاب و حجم بالا سرازیر می‌شود شده است؟

شاید هم قرار است این آب‌های سطحی پشت دیوار سنگی دو متری بمانند و شهر را غرق کنند.

حتی پیش‌بینی راه‌های دررو برای این حجم آب هم خیال خامی است چون بخش بزرگی از طغیان گلال در سیل‌های گذشته به دلیل ورود به دغدغه این آب‌ها به رودخانه بوده‌است و حالا ما می‌خواهیم با دست خود جلوی آنها سد بسازیم.

یک موضوع مهم هم پل‌های جدیدی است که ردی رودخانه ساخته شده‌اند. پل شهدای حاج عمران و پل‌های هاشم‌زاده و پل خیرآباد.

این پل‌ها برخلاف پل‌های قدیمی شهر اختلاف اندکی با سطح رودخانه دارند.

به قدری پایین که که انگار طراحان در یک روز گرم و خشک تابستانی به محل تعیین شدخ برای ساخت این پل‌ها رفته‌اند و با دیدن سطح پایین و کم‌آب گلال ارتفاع این پل‌ها را طراحی کرده‌اند و توجهی به طغیان و دوره‌های بازگشت سیل و دبی روزهای سیلابی این رودخانه نکرده‌اند.

خرم ‌آباد را به یک زندان بزرگ تبدیل نکنید

اگر همه مشکلات دیوارکشی رودخانه را کنار بگذاریم، تکلیف این پل‌ها چه می‌شود؟

رودخانه و دیواره حجم بالایی از سیلال را منتقل می‌کند ولی به محض رسیدن به نخستین پل باز هم روز از نو روزی از نو. سیلاب به این پل‌های کوتاه برخورد می‌کند و آنها مانند سدی عمل می‌کنند.

تراکم سیلاب پشت این پل‌ها شتاب و قدرت سیلاب چند برابر می‌شود و در این حالت هر دیواره‌ای را مجبور به تسلیم می‌کند.

یادمان نرود در پلدختر سیلاب دیواره بتن مسلح را هم به سادگی و در همان ساعت اول تخریب کرد.

این طرح از همین حالا شکست خورده است. قبل از هرچیز باید برای پل در حال ساخت

حاج عمران فکری شود تا هر بارندگی نسبتا شدیدی شهر را دچار سیل نکند.

سپس با استفاده از نظریات کارشناسان و به دور از شتابزدگی راه مناسبی برای مقابله با سیل‌های احتمالی یافت.

شهروندان تنها خواسته‌ای که از مدیران شهر خرم‌آباد دارند این است که مشکلی بر هزاران مشکلشان اضافه نکنند.

پایان پیام

لینک کوتاه مطلب : https://golvani.ir/?p=120750

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.