تنگه شيرينه بوشهر آتش گرفت اما مردم دشتی و خورموج اجازه تخریب محیط زيست را ندادند

تنگه شيرينه بوشهر آتش گرفت اما مردم دشتی و خورموج اجازه تخریب محیط زيست را ندادند

به گزارش پایگاه خبری گلونی و به نقل از روزنامه اعتماد ۳۱۱ روز مقاومت كرده‌اند تا از زيستگاه ارزشمند كوه بيرمی خورموج و دشتی در استان بوشهر مراقبت كنند.

گاهی ۵۰ تا ۶۰ نفر می‌شوند و گاهی تا ۳۰۰ نفر شمارشان افزايش می‌يابد.

۳۱۱ روز مقاومت كرده‌اند تا مانع از احداث معدن سنگ درجه ۳ در «تنگه شيرينه» شوند.

اما اتفاقی كه چهارشنبه گذشته پيرامون عمارت شيرينه روی داد، نگرانی‌ها درباره حفاظت از اين منطقه را افزايش داده است.

۲۴ ارديبهشت ۹۹ و تنها يك روز پس از آنكه هياتی از استانداری كرمان برای راه‌اندازی معدن استخراج سنگ وارد محل شدند و مردم محلی مانع از ورود آنها و اجرايی كردن برنامه‌‌شان شدند، باغ اطراف عمارت شيرينه طعمه حريق عمدی شد.

تصاویری از تنگه شيرينه بوشهر

مردم محلی موضوع را به نيروی انتظامی گزارش و ماموران نيز اين رويداد را صورتجلسه كردند. اما پرسش اين است كه چه كسی يا چه كسانی دست به آتش‌ زدن اين باغ زدند؟

از سوی ديگر مردمی كه ۳۱۱ روز از زيستگاه ارزشمند كوه بيرمی محافظت كرده‌اند اين پرسش را مطرح می‌كنند كه چه كسی يا چه كسانی اجازه استقرار دستگاه‌های استخراج كوه و معدنكاری را داده‌اند.

به گفته مردمی كه از اين منطقه محافظت می‌كنند هيچ مجوزی از سوی سازمان حفاظت از محيط زيست برای استخراج سنگ صادر نشده است و اين نهاد موافق استخراج و احداث معدن نيست.

در همين حال در مصوبه‌های مختلف دولت اين منطقه به عنوان منطقه گردشگری در نظر گرفته شده است. با اين حال تا اين لحظه مشخص نيست چه كسانی در حال دور زدن قانون هستند.

براساس گزارشی كه ايرنا روز ۵ فروردين ۱۳۹۵ منتشر كرده است، شورای عالی حفاظت محيط زيست به رياست حجت‌الاسلام حسن روحانی، رييس‌جمهوری با پيشنهاد ارتقای زيستگاه ارزشمند كوه بيرمی (خاييز) استان بوشهر به منطقه حفاظت شده، موافقت كرد.

اين در حالی است كه از آذر سال ۱۳۹۷ اجازه استخراج سنگ به بخش خصوصی در تنگه شيرينه داده شد.

مردم كه ابتدا اين موضوع را باور نمی‌كردند آن را در حد شايعه تصور كردند اما با مستقر شدن ماشين‌آلات سنگين و احداث حدود ۲ هزار و ۷۰۰ متر جاده برای رسيدن به نقطه مورد نظر برای ايجاد معدن خط بطلانی بر اين شايعه و واقعي بودن اجازه صادر شده از سوی مسوولان كشيده شد.

با اين اتفاق مردم كه نگران زيستگاهی بودند كه سال‌ها برای ايجاد يك پاسگاه محيط‌بانی در آن تلاش كرده بودند خود دست به كار شدند.

علاوه بر اهميت زيستگاه تنگه شيرينه انگيزه‌بخش بسياری از شاعران محلی بوده و حتي عمارت شيرينه نيز مدت‌ها محل جمع شدن شعرا و اديبان منطقه بوده است.

اين در حالی است كه عموما آب شرب شهرستان دشتی و خورموج از چاه‌ها و چشمه‌سارهای اين تنگه تامين می‌شود و در سال ۱۳۵۰ كه آب شرب بوشهر دچار مشكل شده بود از اين محل برای تامين آب شرب مردم بوشهر استفاده شد.

استخراج معدن بدون مطالعات زيست‌محيطی اين پرسش را مطرح كرده كه آيا اين كار برای تامين آب مردم در اين منطقه مشكلي ايجاد نمی‌كند زيرا عموما آبخوان‌ها با دستكاری‌های انساني نظير معدنكاری و فعاليت‌های اكتشاف دچار تغيير و تخريب می‌شوند.

حسين دلشب، مدير كل وقت محيط زيست استان بوشهر در زمان تصويب منطقه حفاظت شده كوه بيرمی در توصيف اين منطقه به ايرنا گفته بود: اين منطقه زيستگاه بزرگ‌ترين گربه‌سانان ايران، پلنگ ايرانی است كه به عنوان يك گونه ارزشمند در بالای هرم غذايی و به عنوان يك گونه چتر محسوب می‌شود و با توجه به مورد تهديد شديد بودن آن در سال‌های اخير حفاظت از زيستگاه‌های اين گونه ارزشمند در اولويت‌های حفاظتی سازمان حفاظت محيط زيست كشور است.

يكي از ساده‌ترين اتفاقاتی كه با فعال شدن معدن در زيستگاه حيات‌وحش روی می‌دهد، ترساندن آنها و در نتيجه كوچاندن اين گونه‌ها می‌شود.

از سوی ديگر پتانسيل گردشگری و ميراثی تنگه شيرينه می‌تواند به مراتب درآمد پايدارتری برای استان بوشهر و شهرستان‌های دشتی و خورموج داشته باشد.

تنگه شيرينه و عمارت شيرينه يادبودی از دوره شاعر و حكمران آن منطقه يعنی «محمدخان دشتی» است.

او از شعرای دوره ناصرالدين ‌شاه بوده و در خورموج حكمرانی داشته است.

«محمدخان» فرزند حاجی خان به سال ۱۲۴۶ قمری در قريه شُنبه (Shonbeh) متولد شد.

از كارهای او ساخت عمارت حكومتی، احداث قنات‌ها، قلعه‌ها و بنای كاخ حكمرانی خود در خورموج از جمله قسمتي از قلعه خورموج است.

البته او به سال ۱۲۹۸ قمری در زندان نصيرالمك حاكم بوشهر پس از ۹ ماه حبس درگذشت.

آنچه اينك در تنگه شيرينه طعمه حريق شده از جمله توابع عمارتی بوده كه محمدخان دشتی بنای آن را گذاشته بود.

محمدخان دشتی از حكام بزرگ تاريخ جنوب كشور محسوب می‌شود.

همچنين آثار و كتب خان دشتی اكنون در كتابخانه ملي ايران و دانشگاه فردوسی و دانشگاه تهران موجود است.

از جمله آثار او می‌توان به «نون و نمكدون» و «ديوان محمد خان» اشاره كرد.

در وصف او گفته‌اند، محمد خان دشتی بيشتر زمان خود را صرف نويسندگی و نقشه‌كشی می‌كرد.

همچنين براساس آنچه وب‌سايت فرمانداری دشتی در توصيف عمارت شيرينه نوشته است:

«عمارت شيرينه در محلی موسوم به همين نام در دل كوه و در ۵ كيلومتری شرق خورموج احداث شده است. اين بنا توسط محمد خان دشتی بنا نهاده شده و با توجه به اينكه سرچشمه آب شيرينی در كنار عمارت قرار داشت، مشهور به عمارت شيرينه شد. قدمت اين بنا به ۱۰۰ سال می‌رسد. عمارت شيرينه دارای دو طبقه بوده و از مصالح سنگ و گچ ساخته شده است. طبقه زيرين به دو بخش تقسيم می‌شود و بخش مركزی به صورت يك سالن به ابعاد ۲۴ متر مربع است».

پایان پیام

کد خبر : 163468 ساعت خبر : ۳:۰۶ ب٫ظ

لینک کوتاه مطلب : https://golvani.ir/?p=163468

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.