کتاب ترس و لرز کتابی است در مورد سربریدن فرزند

کتاب ترس و لرز کتابی است در مورد سربریدن فرزند

پایگاه خبری گلونی احمد سبحانی: زندگی حضرت ابراهیم سرشار از فراز و نشیب بوده است. به زحمت می‌توان فردی را پیدا کرد که این چنین سخت و هولناک تحت انواع و اقسام آزمایشات الهی قرار گرفته باشد.

تا جایی که خداوند نام او را از آبرام (پدر عالی قدر) به ابراهیم (پدر اقوام) تغییر داد.

فردی که تمام ادیان می‌خواهند او را به خود نسبت دهند اما می‌دانیم که ابراهیم پدر همه هست و پدر هیچکس نیست. ابراهیم به همه تعلق دارد و به هیچکس تعلق ندارد.

کتاب: ترس و لرز
موضوع: فلسفی-مذهبی
نویسنده: سورن کیرکگور
انتشارات: نشر نی
تعداد صفحات : ۱۷۳

در میان تمام رخدادهایی که در زندگی پرفراز و نشیب ابراهیم رخ دادن یک ماجراست که او را به شهسوار ایمان تبدیل کرده است.

یک رویداد که نام او را در میان تمام اقوام زنده نگاه داشته و او را به حق پدر تمام ملل کرده است و آن ذبح فرزندش است.

ذبح فرزندی که سال‌ها برای تولد آن انتظار کشیده است و امیدوار است ادامه دهنده راه او باشد. اما دستور رسیده و باید اجرایی شود.

باید چه کرد؟ چگونه می‌توان از زیر بار چنین ماموریت سختی شانه خالی کرد؟ از یک طرف فرزندی است بس عالیقدر.

فرزندی که از جان پدر عزیزتر است و چگونه به همسرش این نکته را بگوید؟ چگونه بگوید که قرار است تنها فرزندشان را به مسلخ ببرند؟ چگونه او را راضی به این کار بکند؟

موضوع ذبح اسحاق (در باور مسیحیت و یهودیت و ذبح اسماعیل در باور اسلام) موضوعی است که بسیاری از فلاسفه از مواضع گوناگون به آن پرداخته‌اند.

اما شاید بتوان گفت بهترین و زیباترین توصیف از کار ابراهیم را سورن کیرکگور فیلسوف دانمارکی انجام داده است.

شاید به این دلیل که خود کیرکگور نیز در زندگیش عملی شبیه عمل ابراهیم را انجام داده و عمل تَرک را اینبار برای عشق زندگیش مرتکب شده است.

کیرکگور در این کتاب عمل ابراهیم را ازسه منظر مختلف بررسی و سه مساله در این میان مطرح می‌کند.

اول آنکه آیا تعلیق غایت شناختی امر اخلاقی ممکن است؟ ابراهیم کاری غیر اخلاقی انجام داد.

او از مرزهای اخلاق گذر کرد اما این کار را برای خود نکرد. ابراهیم در ذبح فرزندش هیچ سودی نداشت و از طرفی برای اینکار دیگران را ابزار قرار نداد.

ابراهیم با این کار از امر اخلاقی گذر کرد و به نقطه‌ای دست یافت که می‌توان به آن گفت تعلیق غایت شناسانه امر اخلاقی.

سرگذشت ابراهيم در برگيرنده تعليق غايت شناختی امر اخلاقـی اسـت.

او، بـه مثابه فرد، از كلی فراتر رفته است. اين پارادوكسی است كه وساطت پذير نيست. چگونگی ورود ابراهيم به آن همان قدر تبيين ناپذير است كه چگونگی مانـدنش در آن.

مساله دوم این است که آیا تکلیفی مطلق در برابر خدا وجود دارد؟ تکلیفی که تخطی ناپذیر است.

آیا اساسا نیاز هست که به تمام فرامین الهی پا گذاشت؟ مرز میان تکلیف الهی و امر اخلاقی چیست؟

یا به گفته سقراط به اوتفرون ایا خدا به کار اخلاقی امر می‌کند یا امر اخلاقی آن است که خدا به آن امر می‌کند؟

و در نهایت مساله سوم این است که آیا ابراهیم در پنهان داشتن مقصودش از سارا، از العارز و از اسحاق اخلاقا قابل دفاع است.

شاید این نکته‌ای است که بیش از همه ذهن کیرکگور را به خود مشغول کرده است. چرا ابراهیم در این مسیر سکوت کرد؟

چرا به اسحاق نگفت که تو را به قربانگاه می برم؟ چرا به سارا نگفت مقصودش از این سفر چیست؟

کیرکگور با بررسی این مساله از دیدگاه زیباشناختی سعی دارد تا بگوید سکوت تنها راهی بود تا ایمان کامل شود.

هرنوع کلمه‌ای که رد و بدل می‌شد در این بین نه تنها نمی‌توانست مقصود را برساند بلکه باعث کج فهمی می‌شد.

از این رو ابراهیم سکوت را برگزید. اما این سکوت چیزی کم داشت. بدون آن جمله حیاتی آن جمله‌ای که داستان را تکمیل می‌کند این سکوت نمی‌توانست تمام بار پیام را بر دوش بکشد.

هنگامی که اسحاق از ابراهیم پرسید که گوسفند (قربانی) کجاست؟ ابراهیم گفت: «قربانی را خدا می‌فرستد» این جمله دو پهلو می‌تواند مفاهیم زیادی دربر داشته باشد.

می‌تواند نشان از ایمان ابراهیم داشته باشد و یا می‌توان از دودلی وی خبر دهد.

می‌تواند آخرین خواهش پدری کهنسال باشد و می‌تواند اعتقاد راسخ وی در ذبح فرزندش را نشان دهد.

بله این جمله داستان را تکمیل می‌کند و ابراهیم تک شهسوار ایمان در راه خدا می‌شود. کسی که از همه چیزش گذشت و در نهایت پدر ملل لقب گرفت.

برای خرید کتاب ترس و لرز اینجا کلیک کنید.

پایان پیام

کد خبر : 164791 ساعت خبر : ۱:۳۱ ب٫ظ

لینک کوتاه مطلب : https://golvani.ir/?p=164791
اشتراک در نظرات
اطلاع از
0 Comments
Inline Feedbacks
نمایش تمام نظرات