گلونی

آفرودبازان پولدار ایرانی بافرهنگ‌تر هستند یا صحرانشینان امارات؟

آفرودبازان پولدار ایرانی

آفرودبازان پولدار ایرانی

آفرودبازان پولدار ایرانی بافرهنگ‌تر هستند یا صحرانشینان امارات؟

به گزارش گلونی پس از آنکه ویدیوی تعقیب مرگبار یک کل به دست آفرودبازان کویر مرنجاب منتشر شد خیلی‌ها متاثر شدند و به حال حیات وحش ایران افسوس خوردند.

حکایت آفرودبازان پولدار ایرانی

سایر ویدیوها در نماشای گلونی 

آفرودبازان در کویر مرنجاب استان اصفهان، با خودروی دو دیفرانسیل‌شان یک کل را تا پای مرگ تعقیب کردند که نهایتا به از نفس افتادن، پاره شدن ریه، قلب و در نهایت مرگ حیوان نگون‌بخت انجامید. در مورد این کل کشی اینجا را بخوانید.

در همین رابطه علی شادلو، مدرس و مشاور گردشگری، در پیج اینستاگرامی خود توضیحاتی داد که شنیدنش خالی از لطف نیست.

اینکه ما چه بودیم مهم نیست. اینکه ما چه هستیم مهم است.

اینکه الان ما در کجای جهان ایستادیم و دیگران کجایند مهم است. ببینید در مورد استرالیا و سیستم فوق حرفه‌ای حمایت از محیط زیستش حرف نمی‌زنیم. از همین کشور همسایه خودمان حرف می‌زنیم.

از همین کشورهای شیخ‌نشین حوزه خلیج فارس که ما در تصورات‌مان فکر می‌کنیم عده‌ای آدم چاق هستند که نمی‌دانند با پول نفت و گازشان چه کنند.

ما لااقل در این یک مورد خیلی خیلی از آنها عقب هستیم و باید این را باور کنیم.

باز هم تکرار می‌کنیم: این عقب‌افتادگی که می‌گوییم، منظورمان عقب‌افتادگی نسبت به استرالیا و کشورهای اروپایی و آمریکایی نیست. عقب‌افتادگی نسبت به کشور و مردمانی است که خودمان آنها را بی‌فرهنگ قلمداد می‌کنیم. اما زهی خیال باطل.

فرهنگ یک ملت از میان ورق‌های کتب تاریخی اثبات نمی‌شود بلکه با توجه به عملکرد فعلی آن مردمان است که معلوم می‌شود هرکس چند مرده حلاج است.

در یک کشور، یک انسان با یک خودرو از یک حیوان حمایت می‌کند و چند کیلومتر آن‌طرف‌تر، در یک کشور دیگر، یک انسان با همان یک خودرو جان یک حیوان را به فجیع‌ترین شکل ممکن می‌گیرد.

شما قضاوت کنید. کدام یک بافرهنگ هستند؟ آیا شما برای قضاوت در این مورد می‌روید و تاریخ چند هزار سال پیش این دو کشور را با هم مقایسه می‌کنید؟

خیر. چراکه آن تاریخ و تمدن در مرگ این حیوان تاثیری ندارد.

پس از این به بعد در هنگامی که خواستیم مردمان کشورهای همسایه را مسخره کنیم و از بالا به پایین نگاه‌شان کنیم و در دلمان کیف کنیم که روزگاری ما بزرگترین تمدن جهان را داشتیم و آنها در صحراها ملخ می‌خورند، یاد این ماجرا بیوفتیم و کمی فکر کنیم.

پایان پیام

نویسنده: محسن فراهانی

خروج از نسخه موبایل