احمد تفضلی خوب می‌دانست چه باید بگوید

احمد تفضلی خوب می‌دانست چه باید بگوید

به گزارش گلونی شانزدهم آذرماه زادروز احمد تفضلی است.

در کانال بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار در بخشی از کتاب «نادره‌کاران: سوگنامه ناموران فرهنگی و ادب» از ایرج افشار، درباره احمد تفضلی آمده است:

«تفضلی کوتاه‌نویس بود. گزافه‌نویس نبود. هماره درباره آنچه عمیقاً می‌دانست قلم‌گردانی می‌کرد. نیک می‌دانست چه می‌خواهد بگوید و در آن باره چه اندازه باید گفت و نوشت.

از پراکنده‌پردازی و بیهوده‌نویسی پرهیز داشت. نمونه برجسته از نوشته‌های تازه او مقاله‌ای است که در مجله فرهنگستان چاپ شده است.

او تنها دانش‌خواه و جویای عاشق پژوهش نبود. همیشه نسبت به دانشمندان و محققان طراز اول احترام و تبجیل را فرض می‌شمرد.

مگر نبود که جشن‌نامه عباس زریاب خویی به همت و دانایی او تهیه و چاپ شد. مگر نبود که موجبات تجلیل علمی فرهنگستان از محمدتقی دانش‌پژوه را محرک واقعی او بود.

تفضلی دوستی خوب‌کردار، خوش‌سخن، دلپذیر و گرمرو، مهربان و دلسوز بود. آخرین باری که دیدمش اواخر آذرماه بود. با کاووس جهانداری و احمد اقتداری، هر چهار به خانه دوست عزیز دانشمندمان مصطفی مقربی رفته بودیم که تسلیت‌گویی کنیم.

تفضلی مانند همیشه سخنش بی‌تابانه دربارۀ مسائل ایران‌شناسی بود و آنچه در این راه باید بشود. «ای بسا آرزو که خاک شده‌ست».

باشد که خاک او را به نوازش پذیرفته باشد. یادش و روانش پایدار باد.»

همچنین در گلونی بخوانید: به یاد احمد تفضلی

غلامحسین یوسفی: زبان فارسی در تربیت فرزندان ایران اهمیتی خاص دارد

غلامحسین صدیقی به جوانان توجه خاصی داشت

دکتر ژاله آموزگار: آن چیز که ما را اینجا جمع کرده ایرانی بودن ماست

پایان پیام

کد خبر : 281544 ساعت خبر : 6:06 ب.ظ

لینک کوتاه مطلب : https://golvani.ir/?p=281544
اشتراک در نظرات
اطلاع از
0 Comments
Inline Feedbacks
نمایش تمام نظرات