گلونی

بهترین هدیه برای کسی که خیلی دوستش دارید

بهترین هدیه برای کسی که خیلی دوستش دارید

بهترین هدیه برای کسی که خیلی دوستش دارید

بهترین هدیه برای کسی که خیلی دوستش دارید

به گزارش گلونی رضا ساکی درباره حوادث اشترانکوه در اینستاگرامش نوشت:

توی جلد کاست نوشته بود: «بهترین هدیه برای کسی که خیلی دوستش دارید».

گمانم آخرین روزهای زمستان ۱۳۷۹ بود که منتشر شد و مثل بمب صدا کرد. هم اسمش خاص بود، هم گیتار ناصر توی تصویر بود و هم به انگلیسی نوشته بود I love you.

آن روزها هنوز خرس‌‌ خریدن مد نبود و ولنتاین‌بازی کسی نمی‌دانست و همه منتظر ورود به دهه هشتاد بودند و هزار امید در دل داشتند.

یکی از تجربه‌های عجیب دوران برنامه‌سازی رادیویی‌ام وقتی بود که مشغول برنامه زنده بودم که خبر رسید ناصر عبداللهی فوت کرده است.

هم من و همکارانم و هم شنوندگان رادیو باور نمی‌کردیم چنین اتفاقی افتاده است. دقایقی بعد وقتی خیر تأیید شد «ناصریا» را پخش کردیم و باور کردیم که او دیگر میان ما نیست.

آن سال ناصر رفت و یک سال بعدش قیصر. و ما ماندیم همین زخم‌های که نشمرده‌ایم:

سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم
ولى دل به پائیز نسپرده‌ایم
چو گلدان خالى لب پنجره
پر از خاطرات ترک خورده‌ایم

ناصر عبداللهی

گفتنی است ناصر عبداللهی در محله سیدکامل شهر بندرعباس زاده شد. پدرش عبدالرحمن عبداللهی کارگر بازنشسته بود و مادرش مهرنگار بندری نیایی خانه‌دار است.

از ۱۳ سالگی به موسیقی علاقه‌مند شد. فعالیت‌های هنری خود را از سال‌های نوجوانی در صدا و سیما و حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی استان هرمزگان آغاز کرد.

وی کار حرفه‌ای را به‌طور جدی از سال ۱۳۷۴ خورشیدی آغاز کرد. در سال ۱۳۷۵ همراه با همسرش به تهران آمد.

محمدعلی بهمنی وی را به انتشارات دارینوش معرفی کرد. پس از آن آلبوم‌های «عشق است» و «دوستت دارم» ناصر را این انتشارات ضبط و منتشر کرد.

ناصر با انتشارات فوق دچار اختلافاتی شد. پس از آن آلبوم‌های «بوی شرجی» توسط انتشارات شمیم جنوب، هوای حوا و ماندگار توسط انتشارات آوای نکیسا و پس از مرگ او، آلبوم رخصت توسط انتشارات آوای مهر میهن به بازار روانه شد.

موسم نیلوفران بود

پایان پیام

خروج از نسخه موبایل