کتاب خندیدن به افق محلی و یادآوری لحظات دلنشین
به گزارش گلونی کتاب خندیدن به افق محلی یکی از کتابهای تازه منتشر شده نشر مروارید است. نویسنده این کتاب اکبر اکسیر است.
کتاب خندیدن به افق محلی
در توضیحات اثر آمده است: «در طول سالها، شاهد وقایع خندهداری بودهایم که هر وقت یادمان میافتد خندهمان میگیرد. طنزپردازان همواره مترصد شکار چنین لحظههایی هستند.
گاه در مسیر سوژههای طنزآمیز قرار میگیرند، گاه رویدادهای اطراف زندگی را دستکاری میکنند و گاه با طنزی دلنشین، خنده بر لبهای مخاطب میآورند.
مجموعه خندیدن به افق محلی حاصل یادآوری این لحظات است. من تمام سوژههای موجود در این مجموعه را زیستهام و آنچه را که در ذهنم تهنشین شده برایتان بازگو کردهام.
امید است مرور این یادداشتهای قصهوار، چه بر اساس خاطرههای ادبی و چه غیرادبی، زندگی را با همه اشکها و لبخندهایش برای شما قابل تحمل نماید.
سهم من از این گونه نوشتن که ترجمه ترکی خاطرات من است پروازِ شادمانه اندوه است، از دلهای مهربانتان!»
اکبر اکسیر، شاعر، منتقد، طنزپرداز و روزنامهنگار، متولد اسفند ماه ۱۳۳۲ در شهر مرزی آستاراست. او لیسانس زبان و ادبیات فارسی دارد و هماکنون دبیر بازنشستهی آموزش و پرورش است.
نخستین کتاب شعر اکسیر در سال ۶۱ به چاپ رسید اما پس از آن تقریبا به مدت دو دهه کتابی را منتشر نکرد تا آنکه با کتاب «بفرمایید بنشینید صندلی عزیز» در سال ۸۲ و ارائهی نظریهی شعر «فرانو» مورد توجه اهالی ادبیات قرار گرفت.
او صاحب نظریه «شعر فرانو» و خالق مجموعههایی چون «در سوگ سپیداران»، «زنبورهای عسل دیابت گرفتهاند»، «پسته لال سکوت دندانشکن است»، «ملخهای حاصلخیز»، «مالاریا»، «ما کو تا اونا شیم» و «من هارا شورا هارا» است. طنزپردازی در عین سادگی و ایجاز، از ویژگیهای برجسته آثار او به شمار میرود.
پایان پیام
بخش «معرفی کتاب» گلونی را دنبال کنید