مرگ ونداد ، نماد حیات وحش ، آغاز یک کارزار برای نجات الیمالات
به گزارش گلونی، در دل جنگلهای هیرکانی، جایی که باید صدای پرندگان و نفس آرام درختان شنیده شود، این روزها صدای ارهبرقی، سازههای بتنی و فریاد حیوانات اسیر، جای طبیعت را گرفته است. الیمالات، یکی از زیباترین دریاچهها و جنگلهای شمال ایران، حالا به صحنهای تلخ از تخریب و بیمهری بدل شده است.
در اطراف دریاچه، هر روز سازهای تازه قد میکشد؛ رستوران، پارکینگ، سینمای چندبعدی و دیگر امکاناتی که به نام «گردشگری» ساخته میشوند، اما در عمل، زخمی عمیق بر پیکر جنگل میزنند. درختان کهنسال یکییکی میافتند و خاک جنگل، زخمی و بیپناه، زیر پای ماشینآلات سنگین له میشود.
اما آنچه فاجعه را به اوج رسانده، وضعیت سافاری الیمالات است؛ جایی که حیوانات وحشی در قفسهایی غیراستاندارد و غیربهداشتی نگهداری میشوند، بدون نظارت دامپزشکی و بدون رعایت ابتداییترین اصول رفاه حیوانات. مرگ دلخراش ببر نر «ونداد» در این مجموعه، نه یک حادثه، بلکه نمادی از بیتوجهی ساختاری به حقوق حیوانات و قوانین محیط زیستی است. پیش از او نیز دو شیر دیگر در همین مجموعه جان باختند، بیآنکه پاسخی داده شود.
فعالان محیط زیست و دوستداران طبیعت، با راهاندازی کارزاری عمومی، خواستار اقدام فوری نهادهای مسئول شدهاند. در این کارزار، چهار مطالبه اصلی مطرح شده است:
- تعطیلی فوری سافاری و باغوحش الیمالات و انتقال حیوانات به مراکز معتبر نگهداری و بازپروری؛
- پیگیری قضایی مرگ ونداد و سایر حیوانات تلفشده، بر اساس گزارش رسمی سازمان محیط زیست؛
- توقف کامل ساختوساز در حریم جنگل و دریاچه تا انجام ارزیابی جامع محیط زیستی؛
- احیای اراضی تخریبشده و کاشت مجدد گونههای بومی جنگل هیرکانی.
این مطالبه نهفقط برای نجات چند حیوان یا چند درخت، بلکه برای دفاع از یک زیستبوم ارزشمند است که میراث طبیعی همه ماست. جنگلها و جانوران، دارایی شخصی هیچکس نیستند. آنها بخشی از حافظه زیستی این سرزمیناند.
ونداد نمرد، قربانی شد؛ قربانی سکوت ما.
شاید هنوز فرصت باشد که صدای او و صدای جنگل باشیم.
لینک کارزار: درخواست تعطیلی فوری سافاری و باغوحش الیمالات مازندران و محاکمه مسببان فاجعه زیستمحیطی جنگل الیمالات
پایان پیام