چند روز است که عکسی از بیمارستان شهدای عشایر خرمآباد در اینترنت منتشر شده است که نشان میدهند یک روستایی در منطقه «چغلوندی» خرمآباد در جدال با یک «تَشی» به شدت مجروح شده است.
به گزارش پایگاه خبری گلونی، تشی، بزرگترین جونده ایران است که وجه تمایزش همان خارهای روی بدنش است. تشی در حین دفاع خارهایش را آماده پرتاب میکند و خود را از پشت به حیوان مهاجم میکوبد یا با توقف ناگهانی باعث برخورد دردناک مهاجم با خارهایش میشود. این تشیها شبها فعالیت میکنند و از جمله آفتهای مهم زاگرس هستند چون علاقه زیادی به خوردن بلوط دارند و مانع جوانه زدن بلوطها در پای درختان میشوند. در مناطقی که تعداد تشیها زیاد بشود محیطبانان با تله این تشیها را به دام میاندازند. تشی با روش دفاعی خود حتا در مقابل پلنگ هم ایستادگی میکند.
پایان پیام
در مورد تشی بیشتر بدانید
تشی ها یا خارپشت ها جوندگان بزرگی هستند که بخش های زیادی از سطح بدن آن ها برای حفاظت از گزند حیوانات شکارچی، پوشیده از خارهایی تیز و بلند است. تشی ها شامل دو خانواده کاملا مجزا هستند.
تشی های بر جدید (Erethizontidae) که گونه های بومی آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی هستند و تشی های بر قدیم (Hystricidae) که گونه های بومی اروپا، آسیا و آفریقا هستند. از این دو خانواده فقط یک گونه در ایران زندگی میکند. اکثر تشی ها طولی بین 60 تا 90 سانتی متر دارند و طول دُم در بین گونه های مختلف بین 5 تا 25 سانتی متر است. وزن تشی ها بین 5 تا 16 کیلوگرم بوده و رنگ آن ها ترکیبی از قهوه ای، خاکستری و سفید است. این جانوران سرعت کمی دارند، جثه ای بزرگ و حس بویایی بسیار قوی داشته و عموما شناگران ماهری هستند.[۱]
رژیم غذایی تشی را همهی قسمتهای گیاهان (پیاز، ریشه، ساقه، میوه و برگ)، استخوان و گاها شاخ حیوانات و حشرات تشکیل می دهد.
این گزارش واقعا جالب بود من تا حالا به این حیوان با این اسم درایران اشنایی نداشتم کاش بیشتر در سیما از زاگرس مستند سازی بشود ممنون از گزارش خوب گزارشگر محترم
ممنونیم از توجه شما به گلونی 🙂