پایگاه خبری گلونی، انوشه میرمجلسی: فیلم «وارونگی» ساخته بهنام بهزادی قصه‌ای خوب و یکدست دارد که با جزئیات به‌جا و درست و بازی‌های روان و قوی، شما را دنبال خود می‌کشاند.
همه چیز حساب شده و تمیز طراحی شده است. فیلمنامه‌ای که لب مرز حرکت می‌کند و با در نظر گرفتن نکات روانشناختی، قصه زندگی دختری را ترسیم می‌کند که همه ما به کرات در اطراف خود دیده‌ایم. دخترانی که راه زندگیشان را دیگران برایشان تعریف می‌کنند. این دیگران در هر مقطع زمانی تغییر می‌کند، زمانی پدر، زمانی برادر و زمانی همسر؛ و این میان سرنوشت است که دست به دست می‌چرخد.
همه چیز حساب شده و تمیز طراحی شده است. فیلمنامه‌ای که لب مرز حرکت می‌کند و با در نظر گرفتن نکات روانشناختی، قصه زندگی دختری را ترسیم می‌کند که همه ما به کرات در اطراف خود دیده‌ایم. دخترانی که راه زندگیشان را دیگران برایشان تعریف می‌کنند. این دیگران در هر مقطع زمانی تغییر می‌کند، زمانی پدر، زمانی برادر و زمانی همسر؛ و این میان سرنوشت است که دست به دست می‌چرخد.
فیلم «وارونگی» به ظرافت هرچه تمام‌تر یادمان می‌اندازد که زندگی ما هم می‌تواند مانند هوا، دچار وارونگی شود. وقتی حجم زور و اجبار زیاد می‌شود، راهی برای عبور آرزو و رؤیا نخواهد ماند.
وارونگی قصه پیچیده‌ای نیست اما تا مدتی پس از تماشا در ذهنتان ادامه پیدا می‌کند.
بازی درخشان سحر دولتشاهی و دیالوگهای به اندازه و هدفمند از نقاط مثبت فیلم است. حضور محمدحسن شهسواری به عنوان مشاور فیلم نامه نیز یکی دیگر از نقاط قوت وارونگی است.
بهنام بهزادی با وارونگی‌اش، نشان داد که می‌شود بی هیاهو هم فیلم خوب ساخت.
وارونگی قصه پیچیده‌ای نیست اما تا مدتی پس از تماشا در ذهنتان ادامه پیدا می‌کند.
بازی درخشان سحر دولتشاهی و دیالوگهای به اندازه و هدفمند از نقاط مثبت فیلم است. حضور محمدحسن شهسواری به عنوان مشاور فیلم نامه نیز یکی دیگر از نقاط قوت وارونگی است.
بهنام بهزادی با وارونگی‌اش، نشان داد که می‌شود بی هیاهو هم فیلم خوب ساخت.
پایان پیام