آشغال از ساحل تا قله
سالﻫاست با این شعار آشناییم که شهر ما خانهﻯ ماست، اما آیا واقعیت همین است یا خودخواهی ذاتی اغلب مردم تصویری دگرگون از نمای خانه و فضای بیرونی زندگی آنﻫا ارائه میدهد.
به گزارش پایگاه خبری گلونی پا را که از منزل بیرون میگذاریم و وارد کوچه و خیابان میشویم از انداختن لاشهﻯ جویده شدهﻯ آدامسی که میتواند بلای جان پرندهﺍی شود تا رفتارهای اشتباه معمول مثل انداختن فیلتر سیگار به روی زمین و انداختن زباله از شیشهﻯ ماشین در خیابان و جاده و… تخریب محیط زیست را تمرین میکنیم.
آشغال از ساحل تا قله
محیط زیست ایران از سواحل گیلان که ارتفاعش از سطح دریاهای آزاد ۷- متر است تا قله ۵۶۱۰ متری دماوند از شر آسیب بشر و ریختن انواع زبالهﻫا اعم از انواع آشغال پلاستیکی: کیسهﻫای پلاستیکی و بطریﻫا تا کوله پشتی و زیرشلواری در امان نمانده است.
بدتر آنکه این طبیعت گاه محل دپو یا دفن زباله است، مثل جنگلﻫای سراوان رشت که روزانه تا ۶۰۰ تن زبالهﻫای شهرهای: رشت، صومعهسرا، شفت و فومن را در دل خود جا میدهد و علاوه بر کلاغﻫا و حیوانات موذی گاوها هم از طریق تغذیه از این زبالهﻫا پروار میشوند. و یا کلبستان در جنوب شهر نکا که روزانه تا ۲۰۰ تن زباله در آن ریخته میشود
مشاهدات خبرنگاران پایگاه خبری گلونی در نوروز ۹۵ از بندر عسلویه تا جنگلﻫای بلوط در لرستان و جنگلﻫای هیرکانی در استان گیلان نشان دهنده اوج این نا مهربانی با طبیعت است.
با این وضعیت گمان میرود اگر از همین امسال هیچ فردی در طبیعت آشغال نریزد و همه سمنها و دستگاهها تمام تلاش خود را برای پاکسازی طبیعت به کار بگیرند دستکم شاید ۱۰ سال زمان نیاز باشد تا طبیعت ایران را زبالهها پاک کنیم. زبالههایی که تا قله درفک و اشترانکوه و تا انتهای جنگلهای ایران وجود دارند.
پایان پیام