نمایشگاه عکس دستهایش در خرمآباد
نمایشگاه عکس «دستهایش» روز شنبه ۴ اردیبهشت ماه ۹۵ در نگارخانه هژبر ارشاد اسلامی خرمآباد افتتاح و تا پنجشنبه ۵ اردیبهشت ماه هر روز ساعت ۱۶ تا ۲۰ عصر میزبان بینندگان است.
به گزارش پایگاه خبری گلونی، علی بازوند، امین شیرپور و فرید نمازی سه عکاس جوانی که عکاسهای این نمایشگاه گروهی هستند «دست» را به عنوان موضوع قرار داده و مجموعهای شش فریمی عکاسی کردهاند. هر کدام از مجموعهها که از لحاظ فرمیک و موضوعی تمی مشابه دارند پیرامون فعالیتهای روزمرهی یک کاراکتر میچرخند و فعالیتهای روتین (گاهی آرامبخش و گاهی ناراحتکننده) آن کاراکتر را به تصویر کشیدهاند.
نمایشگاه عکس دستهایش در خرمآباد
در بیانیهی این نمایشگاه آمده است:
چیزی جز رگ و پِی و پوست و استخوان نیستند اما قدرتی بسیار فراتر از اینها دارند. دستها از همان دوران جنینی، با اولین عکس سونوگرافی موجودیتی خاص پیدا میکنند و این موجودیت خاص با محکم گرفتن دست مادر، با بازیهای بچهگانه، نوشتن حروف الفبا، گرفتن کارنامهها، دزدکی نوشتنِ «دوستت دارم»ها، کار کردنهای مداوم، سلامهای نظامی یا پختن غذا، شمردن پولها، تعارف کردن یا پذیرفتن حلقه، با لمس دستهای کوچک فرزند و هزاران کار دیگر ادامه پیدا میکند. دستها بازیگران بدون ادعای زندگی هستند، بازیگران بدون توقعی که برای برقراری ارتباط پیشقدم میشوند، تمام زحمتهای زندگی را به دوش میکشند، در دوران اوجشان عشق میورزند و خیلی زود برای گرفته شدن فراموش میشوند. دستها یادگار گذشتهی صاحبانشان هستند؛ چه بسا اگر به دقتِ یک کفبین به آنها بنگریم بتوانیم گذشته، حال و آیندهمان، تمام آن چیزهایی که از یاد بردهایم و تمام آن چیزهایی که پیش رو داریم را از آنها بخوانیم.
پدر را میشود با دستهای درشت و پینهبستهای که دستهای خودمان هیچوقت همقد آن نمیشود شناخت، و مادر را با لطافت رو به زوال و بوی کرمهای نرمکنندهای که شبها قبلِ خواب به دستهایش میزند. دستهای هرکسی خط بریلی دارد که با لمس کردن آن میشود دنیای ناگفته و پنهانِ پشت آنها را کشف کرد. دستها قهرمانان فروتنی هستند که به جنگ هر مصیبتی میروند تا لحظهای، فقط لحظهای لبخند روی لبمان بنشانند. هر کسی را که دوست داریم «دستهایش» را قدر بدانیم.
پایان پیام
