عکسهای امیر فرزانه از کنسرت شب چله لری
به گزارش پایگاه خبری گلونی شب گذشته پانزدهم دی ماه کنسرت فرج علیپور و گروه تال در برج میلاد تهران برگزار شد. فرج علیپور و گروه تال با اجرای آیین شب چله در استانهای لرنشین و متلخوانی لری در برج میلاد روی صحنه رفت. آیین شب چله در استانهای لرنشین و متلخوانی لری از جمله بخشهای این گردهمایی فرهنگی بود.
عکسهای امیر فرزانه از کنسرت شب چله لری
این کنسرت در شور، ماهور، اصفهان، افشاری و… در ریتم های لری مانند شونهشکی، دوپا، سهپا و…اجرا شد. همچنین آثاری مانند بهار گلونی و بهارم تونی از جمله ترانههایی بودند که در این شب اجرا شدند. در بخش تنظیم قطعات سعی شده بود که ملودیهای اصیل از اصالت خودشان خارج نشوند و آثار به صورت پلیفونی تنظیم شدهبود تا ملودیهای اصلی بیشتر شنیده شوند. به گفته میلاد علیپور تنظیمکننده قطعات این کنسرت، گروه تال با ایجاد سرضربهای مناسب در ریتمهای لری، با مردم یک گروه بزرگ را تشکیل داده است.
علی اکبر شکارچی:
پیشتر هم اشاره کردهایم آنهایی که از طریق شنیدن موسیقی لرستان را یاد میگیرند، به مراتب موفقتر از کسانی هستند که از طریق نت این موسیقی را یاد میگیرند.هابیل علیاف حرف درستی میزد. میگفت تا جایی سنت دوست شماست و از آن به بعد دشمنتان میشود. موسیقی را باید از طریق شنیدن یاد بگیرید. به همین خاطر دو شیوه متداول است؛ فرزندان استاد فرج علیپور، بدون اینکه مقابل پدرشان بنشینند و آموزش ببینند، کمانچه میزنند؛ فرزندان من هم همینطور. پسر و دختر من بدون اینکه شاگرد من باشند، خود به خود ساز میزنند، ولی شکل دیگری هم در لرستان دایر است. به این ترتیب که سعی میکنند شاگرد را تا جایی با نت پرورش دهند و از جایی به بعد دیگر با گوش و سینه و به سینه و فکر میکنم این بهتری شیوه است. یعنی نباید در نت توقف کرد و سینه به سینه نقش مهمی دارد.
عکسهای امیر فرزانه از کنسرت شب چله لری
روی صحنه رفتن چه در شهر باشد و چه در روستا، بسیار تاثیرگذار و موثر است. وقتی شما بدون واسطه برای جمع موسیقی اجرا میکنید، چه از نظر خلاقیت، چه از تکنیک و چه دیگر مؤلفههای پیشرفت در موسیقی، خود را باید به سطح آمادگی برسانید، ولی بُعد دیگرش هم این است که موزیسینهای شهرستانی وقتی به تهران میآیند، با خود سوغات خودشان را به همراه میآورند. سوغاتی که عبارت است از نغمههای بکر و زیبای محلی که هم به لحاظ بیان اندیشه، ریتم و دینامیک منحصربهفرد هستند. درست مثل اینکه دو برادر که یکی در شهر زندگی میکند و دیگری در روستا، بیایند و یکدیگر را ملاقات کنند. قطعا این ملاقات هم برای موسیقی سنتی راهگشا و هم برای موزیسینهای نواحی. بنابراین چنین فستیوال و گردهماییهایی برای توسعه، اشاعه و به رسمیت شناختهشدن فرهنگ آن قوم و معرفی توانمندیهای موسیقی قوم مذکور بسیار مفید خواهد بود.
پایان پیام