وقتی عمامه هاشمی را روی تابوت دیدم

وقتی عمامه هاشمی را روی تابوت دیدم

وقتی عمامه هاشمی را روی تابوت دیدم

پایگاه خبری گلونی، شهرام گیل‌آبادی: هاشمی هم‌ روی دست به دنیا آمد و روی دست هم از دنیا رفت. لباس کودکی و مرگ سفید است. قیامت بسیار نزدیک است. برخی موضوعات ابدی و ازلی هستند. تا راه هست انسان هم هست و وقتی انسان رفت راه تا صلاح باشد بازهم هست. راه و انسان در پدیده و میدانی که جناب خالق برایش تعریف کرده جا دارد. همه می‌گویند زنده است؛ اما چیزی که برای عوام در این دنیا موجود است تمثیل زنده بودن نیست.

چون راه هست اما او در راه نیست. یکی می‌گفت حتی هاشمی هم مرد. من گفتم مگر اولیا و انبیاء نمرده‌اند؟ خندید و گفت: البته که در مأموریت حضرت عزرائیل نمی‌توان شک کرد؛ اما چیزهایی تا عمر هست باقی می‌مانند، حق، باطل، خیر، شر، خوبی، بدی…

بعضی از مفاهیم جزء ماهیت هستی است. تا وقتی خیری هست شر هم هست هرکس باشد یا نباشد این صف‌آرایی ابدی است. روزی می‌خواستم مجمع تشخیص را ترک کنم و برای کار تازه‌وارد شهرداری تهران شوم.

آقای هاشمی یک ربع وقت داده بود که علت رفتن را بشنود. کتاب عصر بی‌سرزمین را تازه منتشر کرده بودم. وارد اتاق انتظار ایشان شدم. دورتادور آدم نشسته بود. کسی از اتاق ایشان بیرون آمد نوبت من بود، وارد شدم. سرمای سختی خورده بودند، بعد از ریاست جمهوری دفتر ایشان در کاخ زیبای مرمر که از نظر معماری و تاریخی بسیار آراسته است مانده بود. وقت ورود هرچند ایشان پشت میز چوبی زیبایشان نشسته بودند اما در و دیوار و سقف اتاق مجذوبم کرده بودند. مقدمه‌ای گفتم و بعد کتاب را به ایشان تقدیم کردم کتاب را باز کردند و چند سؤال در مورد رسانه‌ها و محیط‌شناسی تازه آن‌ها پرسیدند. دائم می‌پرسیدند و بحث به حدود یک ساعت رسید.

وقتی عمامه هاشمی را روی تابوت دیدم

شنیده بودم ایشان در میزشان و کنار پا زنگی دارند که هر وقت بحث به درازا می‌رسد زنگ می‌زنند و مسئول دفتر برای خاتمه جلسه می‌آید؛ اما این اتفاق نیفتاد و هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم که آخرین جمله‌ام این بود: جنگ بین خیر و شر و فقر و غنا جنگ‌افزارهای تازه‌ای پیدا کرده است.

البته درک این جنگ تازه خصوصا برای سیاسیون بسیار مهم است. گاهی نافهمی همین موضوع منفعت مردم را به مخاطره می‌اندازد. خصوصاً باید بدانیم رسانه‌های دنیا سال‌هاست هزاران تصویر غلط را در مورد کشور شریف‌مان به دنیا داده‌اند.

البته وقتی عمامه ایشان را روی تابوت دیدم بسیاری از این حرف‌ها و مصادیق‌شان را که در گفت‌وگوی با ایشان مرور کرده بودیم به یاد آوردم. یادمان باشد، باشد، باشد.
پایان پیام

برای خواندن مطالب دیگر می‌توانید به سایت گلونی مراجعه کنید.

ویدیوهایی درباره این موضوع در آپارات گلونی ببینید.

اشتراک در
اطلاع از
0 دیدگاه
تازه‌ترین
قدیمی‌ترین بیشترین رأی
به بالا بروید