به گزارش پایگاه خبری گلونی، ماشاالله شمسالواعظین (مدرس روزنامهنگاری) نوشت: وقتی خبرنگار در گزارشهای میدانی قلمرو و دامنه گزارش خود را به موضوعاتی سوق میدهد که از دل آن راهحلهای فوری (کوتاه مدت) و راهحلهای بعدی (میان مدت) بیرون میآید و این گزارشها به گوش نهادهای مسئول میرسد، این خبرنگار به خودی خود به مرجع بسیاری از نهادها برای اخذ دیدگاهها و تبادل نظر تبدیل میشود.
از اینگونه نمونهها به ویژه در مرحله نخست وقوع بحران فراوان دیده میشود.
خبرنگار موظف است همه دانستههای خود را با نهادهای مسئول درمیان بگذارد… اما خبرنگار نباید فراموش کند که حوزه فعالیتش اطلاعرسانی مسئولانه در شرایط بحران است.
در دهه ۶۰ خبرنگاری داشتیم که با ورود به موضوع بحران(زلزله) و تهیه گزارشهای بسیار ارزنده و نوگرایانه و خلاقانه مورد توجه مقامات استان مربوطه قرار گرفت و دیری نپایید که این خبرنگار به دلیل چیرهدستی در تهیه گزارش فوری از حوادث غیر مترقبه به استخدام استانداری در بخش روابط عمومی درآمد و حوزه کاری خود را تغییر داد. این البته انتخابش بود. در این تردیدی نیست اما اگر آن خبرنگار در حوزه مطبوعات باقی میماند امروزه پیشینهای سرشار از گزارشهای مربوط به روزنامهنگاری شرایط بحران داشت و حتی نوشتههایش میتوانست به کتابهای مرجع برای بحرانهای طبیعی تبدیل شود.
بنابراین خبرنگار در شرایط ویژه میتواند دانش خود را در اختیار نهادهای مسئول قرار دهد و به صورت مشاور عمل کند.
اصلا بگذارید فراتر از این بگویم. یکی از شاگردانم که حالا در یکی از رسانههای حرفهای فعالیت میکند در یکی از عملیات شمال عراق و در شرایط کاملا تراژیک به عنصری برای نجات کودکان زیر آتش داعش در منطقه زنجار عراق تبدیل شد و برای خروج از منطقه آتش با هلیکوپتر، کودکی را در آغوش میگیرد و با خود سوار هلیکوپتر میکند تا او را به منطقه امن ببرد.
خبرنگاران شرایط بحران در بسیاری از مواقع از شدت واکنش وجدانی و حس انساندوستی، به یک امدادگر و… تبدیل میشوند. این از درخشندگیهای ماندگار خبرنگاران شرایط بحران به شمار میرود.
پایان پیام
