ولی الله اردشیری قصهای که هرگز پایانی ندارد
پایگاه خبری گلونی انوشه میرمجلسی: چند روز پیش آرتادخت عزیزم، در گروه کوچک و قدیمیِ دوستانهمان چند فیلم فرستاد از سال هشتادویک.
دقیقتر بگویم از دوازده اردیبهشت هشتادویک. روز معلم.
تماشای آن چند فیلم برای منِ خاطرهباز مثل یک سفر عمیق در دل خاطراتی بود که سالهای سال جز تصاویر ذهنم، ارجاع دیگری نداشت.
این فیلمها گنج واقعیاند. میتوانم ساعتها تماشایشان کنم.
میتوانم حتی صدای ماشینهایی که از میدان صابرین رشت رد میشوند را هم بشنوم.
میتوانم در هر فریم، عطر خوش بهار را به یاد بیاورم در آن خانه، آن راهپله فلزی و آن کلاس صمیمی.
ما شاگردان آقای اردشیری بودیم. دقیقترش میشود اینکه «ما آخرین کلاس بودیم. آخرین شاگردهای آقای اردشیری در آخرین سال تدریسش و در آخرین ساعات حضورش در این دنیا».
دقیقترش این است که آقای اردشیری از سال هشتادویک تنها یک دبیر فیزیک خوشنام، دلسوز، محبوب و موفق نیست.
بلکه او نماد مِهربانی پدرانهای است که دو هفته به کما رفتنش، توانست رشت را بهم بریزد.
توانست شاگردهای سالهای قبلش را از آمریکا، کانادا و اروپا به رشت بکشاند، تا پشت میلههای بیمارستان پورسینای رشت.
آقای اردشیری از سال هشتادویک دیگر تنها یک نام نیست. او در دل همه ما آنچنان تکثیر شد که دو هفته سخت در اردیبهشت هشتادویک، دوشادوش هم؛ غریبه و رفیق روی زمین، راهپله و پیادهروها نشستیم و زار زدیم.
زیارت عاشورا خواندیم با همه مردم شهر. با همه شاگردان قدیم و جدید، والدین نگران، همکاران پریشان و اعضای خانوادهاش که خودمان را جزئی از آنها میدانستیم.
حالا در بهار سال نودونه، سالها پس از آن روزهای سخت، تلخ و عجیب که پایان همه التماسهایمان به سنگ قبری در سلیمانداراب رسید؛ این فیلمها و لبخندها ویرانکننده است.
ولی الله اردشیری قصهای که هرگز پایانی ندارد
نماشای گلونی را دنبال کنید
دقیقترش این است که این فیلمها شبیه هیچ فیلم دیگری نیست چون ما، شاگردان آقای اردشیری قصهای در دلمان داریم که شبیه قصههای دیگر نیست.
بیستوششم اردیبهشت هشتادویک روز وداع ما با او بود. گرچه هرگز با او وداع نکردیم. او همیشه زنده است.
بلوار مقابل منزل مسکونی این دبیر فقید به نام استاد ولی الله اردشیری نامگذاری شده است.
پایان پیام
ممنونم که این فیلمو گذاشتید. من سال 1373 در کلاسهای عمومی ایشون شرکت کردم. تقریبا رایگان بود. هرچی از فیزیک و مکانیک بلد شدم از ایشونه. فیزیک را در کنکور زدم 96 درصد. انسانی بسیار شریف و نجیب بودند و استادی توانا. از اون زمان 31 سال گذشته. کار بی نظیری کردید که فیلم ایشون را گذاشتید. ممنونم
هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما
روحش شاد
خدا آقای اردشیری رو رحمت کنه من و خیلی از هم نسلی های ما درس مهربانی شرافت صداقت و انسانیت از آقای اردشیری اموختیم
شاگردی اقای اردشیری افتخاری برای من هست