کتاب قرار ملاقات هرتا مولر تصویری واقعی از حکومت دیکتاتوری و رنج مردم
پایگاه خبری گلونی راضیه حسینی: آکادمی نوبل در سال 2009 جایزه ادبیات را به این علت به هرتا مولر اهدا کرد: کسی که با تمرکز بر شعر و صداقت در نثر، دورنمای زندگی محرومان را به تصویر کشیده است.
مولر به سال 1953 در خانواده‌ای که از اقلیت‌های آلمانی‌تبار قلمداد می‌شدند در یکی از روستاهای آلمان به دنیا آمد. مادرش از پایان جنگ جهانی دوم خاطره تبعید توسط نیروهای نظامی شوروی به اردوگاه کار اجباری آن‌هم وقتی فقط هفده سال داشت را به یاد می‌آورد، و پدرش که در دوران جنگ عضو گروه اس اس وافن بود راننده کامیون کمونیست‌ها شد.
هرتا مولر نیز در سال 1970، به علت امتناع از همکاری با پلیس مخفی حکومت «نیکلای چائوشسکو» شغل معلمی را از دست داد و به همین علت بارها به مرگ تهدید شد.
کتاب «قرار ملاقات» بی‌شباهت به زندگی واقعی او نیست.
مولر در این کتاب تمام حس ترس و خفقان حکومتی دیکتاتوری را در قالب زنی جوان و بی‌پناه نشان می‌دهد.
زنی که مدام احضار می‌شود، سؤال و جواب‌هایی تکراری اتفاق می‌افتد و دوباره تا بار بعد و همان اتفاق‌های تکراری باید منتظر بماند.
قرار ملاقات، روایت زنی است پر از نگرانی و اضطراب. ما نمی‌دانیم جرمش چیست اما مجبور است مکرر نزد پلیس مخفی برود.
هرتا مولر استادانه تمام احساس درونی این زن را روایت می‌کند.
یک روز از روزهایی که مجبور به رفتن نزد پلیس مخفی می‌شود، سوار بر تراموا تمام زندگی گذشته تا امروز خود را مرور می‌کند.
زندگی که برخی زوایای پنهان او را نشان می‌دهد. از احوالات همسایه‌ها در آپارتمانش می‌گوید.
از خصوصیات شریک زندگی و از تمام جملاتش می‌توان ذهنی آشفته از فضای خفقان‌آور آن زمان را حس کرد.
قسمتی از کتاب
«موقع استنطاق، پشت میز کوچک می‌نشینم و با طمأنینه پاسخ می‌دهم، حتا اگر اعصابم آشفته باشد. آلبو با گام‌های آهسته پس و پیش می‌رود؛ سؤال‌های صحیح را با آرامشی که دارد تنظیم می‌کند، درست همان‌طور که پاسخ‌های صحیح را با آرامشی که من دارم تحویل می‌دهم….
موقع بازگشت به خانه لباسم را با پیراهن خاکستری‌ام عوض می‌کنم، اسم این یکی پیراهنی است که منتظر می‌ماند. هدیه پاول است…
پیراهنی که رشد می‌کند به درد من می‌خورد و پیراهنی که منتظر می‌ماند شاید به درد پاول بخورد.»
پایان پیام