برک بافی پارچه‌ایی ضخیم از دیار خراسان
به گزارش گلونی بافت برک بافی پارچه‌ایی ضخیم از دیار خراسان است که در فصل زمستان کاربرد بسیار دارد.
پارچه سنتی که از مواد اولیه مختلف مانند پنبه، نخ پودر، ابریشم و پشم نرم ساخته شده است و با 2 دستگاه وردی و 4 دستگاه وردی در منطقه خراسان جنوبی بسیار محدود است.
برک بافی یکی از قدیمی‌ترین صنایع دستی در جنوب خراسان بزرگ است و قدمت آن به دوران سلجوقیه برمی‌گردد.
برک چیست؟
برک از ظرافت و استحکام خاصی برخوردار است که محلی‌ها آن را کورکی می‌نامند.
پارچه‌ای با تار، پود و ضخامت که از پشم بز و شتر ساخته می‌شود که برای لباس در فصل زمستان بسیار مناسب است.
صنایع برک و سایر صنایع به طور خاص در سربیشه به ویژه در مناطق مورد، خوسف و بشرویه بافته می‌شود. شماره ثبت این هنر در میراث ملی فکری 810 است.
نحوه برک بافی
مراحل مختلفی برای ساخت این پارچه وجود دارد. البته اول، گوسفندها باید قیچی شوند. سپس پشم خام را بر اساس رنگ، شسته، خشک و مقوایی طبقه‌بندی می‌کنند، یعنی شانه می‌شوند و صاف می‌شوند تا بتوان آن را به نخ تبدیل کرد.
ریسندگی به طور سنتی با استفاده از اسپیندل قطره انجام می‌شود.
این نخ بین دو تیر تقریباً 5-7 متر از روی دستگاه بافندگی زمین کشیده شده است.
دستگاه‌های بافندگی زمینی هزاران سال است که در منطقه مورد استفاده قرار می‌گیرند. نخ‌های عمودی تار پارچه را تشکیل می‌دهند.
بافت شامل عبور دادن نخ از روی و زیر نخ های تار با شاتل است.
پس از اتمام بافت، یک محلول صابون در آب جوش بر روی آن ریخته و آن را کوبیده و هم می‌زنند تا کوچک شود و نرم‌تر شود. این آخرین مرحله کار سنگینی است و شوهر، پدر و برادران زنان اغلب در این امر کمک می‌کنند.
پایان پیام
نویسنده: محمد شهبازی