خفاش جنگلی با موهای چرب

خفاش جنگلی با موهای چرب

خفاش جنگلی با موهای چرب

به گزارش گلونی در کتاب اطلس پستانداران ایران که سازمان حفاظت از محیط زیست منتشر کرده است درباره‌ی خفاش جنگلی آمده است:

ویژگی‌های ظاهری: طول سر و بدن ۶۰ تا ۸۹ میلی‌متر، طول ساعد ۴۷ تا ۵۸ میلی‌متر، طول دم ۴۰ تا ۶۶ میلی‌متر و وزن ۱۷ تا ۴۴ گرم.

ماده‌ها اندکی از نرها بزرگ‌ترند.

خفاشی بزرگ با موهای چرب تک رنگ و شاخص به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز، هر چند موها پس از موریزی و همچنین در افراد نابالغ قهوه‌ای تر و مات تر است.

گوش‌ها، بینی و پرده‌های بال قهوه‌ای تیره هستند.

در لبه خارجی گوش چهار تا پنج چین پوستی وجود دارد.

گوشک پهن و قارچ شکل و نوک آن گرد است.

خفاش جنگلی

پوزه کوتاه و تیره ‌رنگ است و در اطراف دهان غدد پوستی دیده می‌شود بوی تند و شاخصی دارد.

ویژگی‌های زیستی: هنگام غروب زود از خوابگاه خارج می‌شود در ارتفاع زیاد و با شیرجه‌های عمیق پرواز می‌کند.

بالای تاج پوشش درختان و بر فراز انواع مختلف مناطق باز شکار می‌کند.

صدای بلندی دارد که بسیاری از افراد قادر به شنیدن آن هستند.

از انواع گوناگون حشرات درشت مانند بیدها، سوسک‌های Scarabaiedae و جیرجیرک‌ها و همچنین حشرات کوچک‌تری مانند پشه‌های Chironomidae که ازدحام می‌کنند، تغذیه می‌کند گونه‌ای مهاجر است و در بسیاری از مناطق برای فرار از زمستان‌های سرد به مناطق جنوبی‌تر می‌رود.

برخی از جمعیت‌ها نیز ممکن است ساکن باشند یا مهاجرت‌های موضعی داشته باشند زمستان خوابی از مهر تا اسفند یا فروردین طول می‌کشد.

پس از ۷۰ تا ۷۳ روز آبستنی یک تا سه نوزاد به دنیا می‌آورند.

کلنی‌های زایمان از ۲۰ تا ۶۰ ماده تشکیل می‌شود.  طول عمر آن در طبیعت تا ۱۲ سال است.

زیستگاه، پراکندگی و فراوانی: بر فراز تالاب‌ها، درخت‌زارها، جنگل‌های کنار رودخانه‌ای و مراتع خوراک‌جویی می‌کند.

کلنی‌های تابستانی آن در سوراخ درختان و گاهی در ساختمان‌ها تشکیل می‌شود.

در سوراخ درختان، شکاف سنگ‌ها، غارها و گاهی ساختمان‌ها زمستان‌خوابی می‌کند.

تا ارتفاع ۱۹۰۰ متر از سطح دریا یافت شده است.

در ایران چندان بررسی نشده است ولی احتمالا در جنگل‌های دست نخورده شمال کشور با درختان تنومند و کهنسال فراوان است.

تاکنون از استان‌های گیلان و مازندران گزارش شده اما احتمال حضور آن در گلستان و کوه‌های شمال آذربایجان نیز وجود دارد.

وضعیت حفاظتی: با وجود افت جمعیت در بعضی مناطق، دارای پراکندگی وسیع و فراوان است.

به همین دلیل در فهرست سرخ IUCN در گروه «کمترین نگرانی» یا LC قرار گرفته است.

مهم‌ترین عوامل تهدید عبارت‌اند از تغییر کاربری مناطق جنگلی، جنگل‌تراشی و در نتیجه کاهش تعداد سوراخ‌های مناسب در تنه درختان در بیشتر کشورهای واقع در گستره پراکندگی‌اش بر اساس قوانین ملی و بین‌المللی حفاظت می‌شود.

پایان پیام

اشتراک در
اطلاع از
0 دیدگاه
تازه‌ترین
قدیمی‌ترین بیشترین رأی
به بالا بروید