ماهی کپور در سفره هفت سین
خاطرات آقای ظفرقندی، این قسمت: کپور سفره هفتسین
به گزارش گلونی، چند روزی هست که گرفتار تزئینات هفتسین شرکت هستم.
بدیاش این است که بساط هفتسین در لابی شرکت علم شده و خیلی توی چشم است.
هر کسی میآید یک نظری میدهد و یک انتظاری دارد. از بس سینها را جابجا کردم خسته شدم.
دیده شده که در کشورهای دیگر، رئیس پلیس میشود شهردار؛ بعدش رئیس پارلمان؛ بعدش رئیسجمهور؛ ولی نه در حالات و احوالات او تغییری روی میدهد، نه در احوال آن مسئولیتها و نه در احوال آن کشورها.
ولی ما اینجا گیر کردهایم که سیب باید کنار سرکه باشد یا بین سکه و سنجد!
آقای فرهودی، مدیرعامل شرکت، علاقه زیادی به ماهی کپور دارد و قدغن کرده که کسی غیر از خودش برای هفتسین ماهی بخرد.
ماهی کپور در سفره هفت سین
امروز با یک تنگ بلور بزرگ پر از ماهی کپور وارد شرکت شد.
طبق عادت قدیمیام که هنوز از زمان خدمت سربازی باقی مانده است، برپا دادم ولی کارمندان شرکت که در جریان مشکل روانیام هستند اهمیت ندادند.
گفتم: «دست شما درد نکند آقا! عجب ماهی گلیهای خوشگلی!»
آقای فرهودی با ناراحتی گفت: «هر سال باید بگویم ظفر؟ اینها کپور هستند!»
گفتم: «ببخشید آقا، هی یادم میرود. ولی اگر اشتباه نکنم پارسال نظر جمع این بود که درستش ماهی گلی است و اینکه ماهی گلی از خانواده ماهی کپور است دلیل نمیشود که به آن بگوییم کپور.»
خانم فرهودی، قائممقام شرکت، گفت: «ظفرقندی، چرا اسم حیوان بیچاره را عوض میکنی؟ خوب است ما هم از فردا «کلهقندی» صدایت کنیم؟»
سعی کردم بگویم: «مگر رنگ ماهی کپور زرد نیست؟» که صدایم پشت قهقههی کارمندان گم شد.
خندهشان که تمام شد سرزنشم کردند که مدیرعامل و قائممقام نمیفهمند ولی آبدارچی میفهمد؟
بعد هم دور آقای فرهودی را گرفتند و سعی کردند در صحبت از زیبایی ماهی کپور و لزوم حضورش سر سفره هفتسین از یکدیگر سبقت بگیرند.
آقای فرهادی، مدیر روابط عمومی و پسرخاله قائم مقام، حتی چند بیت از سوزنی سمرقندی هم در همین رابطه خواند.
چند ساعت بیشتر به سال تحویل نمانده.
فقط من و کارمند انتظامات در شرکت هستیم.
کنار هفتسین در لابی نشستهایم.
او چشمهایش را بسته و دعا میخواند.
من هم به رقص کپورهای داخل تنگ زل زدهام.
پایان پیام
نویسنده: مسعود توکلی