زلزله در گناوه بار دیگر آسیب پذیری خانههای روستایی را به رخ کشید
به گزارش گلونی زمینلرزهای به بزرگی ۵.۹ ریشتر مرز استانهای بوشهر و فارس حوالی بند گناوه را لرزاند و مثل همیشه به خانههای روستایی آسیب رساند.
ما در کشوری زندگی میکنیم که تقريباً در مقاطع 5 تا 7 سال يك بار شاهد وقوع زلزله با بزرگي 6 تا 7 درجه در مقياس ريشتر و گاهي بيشتر هستيم.
براساس مطالعات زمينشناختي حدود 97 درصد از شهرها و روستاهاي كشور ما در معرض خطرات ناشي از وقوع زلزله است.
با وجود این آگاهی و سوابق تاریخی از زلزلههای مهیب زندگی در میان گسلهای کوچک و بزرگ و با وجود تصویب طرح ويژه بهسازي مسكن روستايي در سال 1384 در هيأت محترم دولت، همچنان خبری از کامل شدن بهسازی و مقاومسازی خانه های روستایی و ترمیم بافت فرسوده شهرها نیست.
در فاصله کم، دو زلزله سیسخت و حالا گناوه این نکته تلخ را یاد آوری کرد و بیش از پیش آسیبپذیری خانههای روستایی، بافت فرسوده و شهرهای کوچک به ویژه در استان های محروم کشور را، به رخ مسئولان کشید.
زلزله در گناوه
با وجود طرحهای مختلف بنیاد مسکن و ادعای اجرایی شدن طرح هادی روستاها با سرعتی قابل قبول، هنوز در مناطق روستایی بسیاری به جهت شرایط اقتصادی، فرهنگی، محیطی و نبود سیاست مناسب و عدم کنترل ساخت و ساز از سوی ارگان های دولتی، حتی حداقل ضوابط و معیارهای فنی در ساختمان سازی رعایت نمیشود.
خانههای روستایی و حتی بسیاری از خانههای شهری، امروز به دلیل قدمت، ضعف ساخت و ساز، نبود دانش فنی کافی و اجرایی و بهرهگیری از مصالح در دسترس، کم دوام و نامرغوب، از وضعیت نامطلوب برخوردارند.
از دیدگاه آماری بیشترین دلیل مرگ و میر در زلزلههای رودبار، منجیل، بم، طبس و اهر مقاوم نبودن واحدهای مسکونی روستایی بوده است.
حالا که زلزله گناوه بار دیگر بهانهای به دست اهالی رسانه داده تا پیگیر دلیل کامل نشدن بهسازی روستاها و شهرهای کشور باشند، وقت آن رسیده که مسئولان حوزه مسکن و شهرسازی و بنیاد مسکن انقلاب اسلامی هم هرچه سریعتر ترمیم آسیبپذیری بافت روستایی در همه نقاط کشور را در اولویت کاری خود قرار دهند.
کاش مسئولان و مردم دست به دست هم فکری به حال بهسازی خانهها کنند و با خوشبینی نسبت به تابآوری بافت فرسوده و خانههای خشتی روستایی، منتظر زلزله بعدی ننشینند.
فراموش نکنیم همیشه ناگهان چقدر زود دیر میشود.
پایان پیام
نویسنده: آرزو قدوسی