ول معمولی یک جونده شب گرد است
به گزارش گلونی در کتاب اطلس پستانداران ایران که سازمان حفاظت از محیط زیست منتشر کرده است درباره ول معمولی آمده است:
ویژگیهای ظاهری: طول سر و بدن ۹۰ تا ۱۴۲ میلیمتر، طول دم ۳۰ تا ۳۸ میلیمتر، طول کف پای عقب ۱۳ تا ۱۸ میلیمتر، طول گوش ۸ تا ۱۲ میلیمتر و وزن ۱۴ تا ۴۶ گرم است.
جوندهای کوچک و شبیه به ول اجتماعی است.
لاله گوش کوچک ولی از داخل موها کاملا نمایان است.
طول دم از نصف طول سر و تنه کوچکتر است.
رنگ پشت بدن قهوهای با سایهای از نارنجی و سیاه است.
رنگ پایین بدن خاکستری روشن است که سایهای از سیاهی در آن وجود دارد.
حدفاصل رنگ قهوهای پشت بدن و رنگ خاکستری زیر بدن مشخص نیست.
دستها و پاها ظریف و باریک هستند.
كف دست در عقب از مو پوشیده شده است و در قسمت جلو و پایین انگشتان برهنه است.
کف پا از پاشنه تا وسط کاملا از مو پوشیده شده و در قسمت جلو و پایین انگشتان برهنه است. رنگ دندانهای پیشین زرد مایل به نارنجی است.
ویژگیهای زیستی: اغلب شب گرد است.
اوایل صبح و غروب بیشترین فعالیت را دارد.
جوندهای اجتماعی است. لانه از راهروهای متعددی تشکیل شده است که دارای ۲ تا ۱۴ سوراخ است.
اتاقک لانه اغلب در عمق کم و نزدیک به سطح زمین قرار دارد اما گاهی تا عمق ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتری هم دیده میشود.
نرها به تنهایی و مادهها با یکدیگر زندگی میکنند.
از قسمتهای سبز گیاهان علفی و ریشه گیاهان و گاهی هم از حشرات تغذیه میکند.
در سال ۲ تا ۴ بار زادآوری میکند.
طول دوره بارداری ۱۹ تا ۲۱ روز است و بین ۲ تا ۱۲ و به طور متوسط ۵ بچه میزاید.
طول عمر حدود ۱۹ ماه است.
زیستگاه، پراکندگی و فراوانی: در اکثر زیستگاههای مناطق باز کوهستانی مانند چمنزارها و جنگلهای مرطوب رشته کوه البرز و کشتزارها و باغهای مناطق مرتفع زندگی میکند.
تاکنون از استانهای آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی، تهران، مازندران، گلستان، خراسان رضوی و خراسان شمالی گزارش شده است.
در اکثر گستره پراکندگی اش گونهای فراوان محسوب میشود.
بیشترین تراکم گزارش شده ۱۰۰۰ فرد در هکتار است اما جمعیت دارای نوسانات سالیانه زیادی است.
اگر تعداد آنها زیاد شود به محصولات کشاورزی خسارت وارد میکنند.
وضعیت حفاظتی: ول معمولی به خاطر پراکندگی وسیع و نداشتن عامل تهدید، در طبقه «کمترین نگرانی» (LC) فهرست سرخ IUCN قرار دارد.
پایان پیام