با ریشه واژه سواد آشنا شوید
به گزارش گلونی موسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران در توضیح سلسله نوشتار واژه شناسی می‌نویسد:
«یک فنجان واژه‌شناسی» سلسله یادداشت‌هایی است که به کالبدشکافیِ برخی واژه‌های رایج در فارسی می‌پردازد و چند و چونِ پیدایش و تحولِ آن‌ها را می‌کاود.
این یادداشت‌ها را آقای بهروز صفرزاده، از اعضای هیئتِ مؤلفانِ مؤسسه لغت‌نامه دهخدا، نوشته و هر هفته یکی از آن‌ها در وبگاه و شبکه‌های اجتماعیِ مؤسسه لغت‌نامه دهخدا منتشر می‌شود.
امیدواریم هر فنجان از این واژه‌شناسی به کام‌تان گوارا باشد.
در ششمین یادداشت واژه‌شناسی و در توضیح ریشه واژه «سواد» آمده است:
با ریشه واژه سواد آشنا شوید
«سواد
واژه سواد در عربی به معنی سیاهی است (مقابلِ بَیاض به معنی سفیدی).
در عربی اَسوَد یعنی سیاه (مقابل اَبیَض به معنی سفید). مثلا حَجَرالاَسوَد یعنی سنگ سیاه.
بعدها در فارسی سیاهی مرکب نوشته‌های روی کاغذ و سپس خود نوشته‌های سیاه را سواد نامیده‌اند و درباره کسی که قادر به خواندن این نوشته‌ها بوده گفته‌اند سواد دارد یا باسواد است.
از این‌جاست که امروزه سواد را به معنی توانایی خواندن و نوشتن به کار می‌بریم.»
گفتنی است شناخت واژگان و آشنایی با زبان فارسی، همانند سایر مولفه‌های هویتی، به افراد کمک می‌کند تا بتوانند علاوه بر یادگیری، آن را به دیگران هم منتقل کنند.
لغت‌نامه دهخدا کتابی جامع شامل شرح و معنی واژگان زبان فارسی است که می‌توانید از آن برای واژه شناسی استفاده کنید.
این لغت‌نامه، بزرگ‌ترین و مهم‌ترین اثر علی‌اکبر دهخدا است، که بیش از ۴۰ سال از عمر او صرف آن شد.
مطالب دیگر واژه‌شناسی را از این لینک بخوانید.
پایان پیام
ایرانی‌ها چه دغدغه‌هایی دارند؟
اینجا را ببینید