قرائت منظر خیابان در باغ ایرانی
به گزارش گلونی مفهوم باغ ایرانی به واسطه تداوم و گستردگی حضورش در جغرافیای ایران‌زمین، از فرارودان (ماوراءالنهر) تا پس‌کرانه‌های میان رودان (بین‌النهرین) همواره به‌مثابه یکی از نمادهای تمدن و کهن الگوهای معماری حوزه ایران بزرگ شناخته می‌شود.
با بررسی دقیق‌تر اسناد، سفرنامه‌ها و تحلیل سیر تحول کالبدی پدیده مذکور، می‌توان گفت که شرایط اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، نظام کشاورزی و اقتصادی در هر دوره تأثیر اندکی بر نظام معنایی باغ ایرانی داشته است.
اولین ادراک مخاطب از فضای باغ ایرانی ترکیبی از درختان بلندقامت و نقطه عطف انتهای محور اصلی است که از محدوده ورودی تا کوشک امتداد یافته و با حضور پررنگ آب در استخرها، حوضچه‌ها، جوی‌ها و سایه درختان ترکیب شده است.
این تصویر، مهم‌ترین و ماندگارترین تصویر از باغ ایرانی، یعنی خیابان‌باغ را تداعی می‌کند و مؤلفه‌ای از باغ ایرانی است که شکل و تداوم حضورش در روند تاریخی تحولات، بیشترین ثبات و کم‌ترین تغییر را داراست.
«خیابان‌باغ» نقش هستی‌بخش در طراحی باغ ایرانی دارد و تجلی عالی‌ترین وجوه معنایی باغ است.
این مقاله درصدد است نقش خیابان را به‌مثابه مهم‌ترین مؤلفه منظره‌پردازی باغ ایرانی تبیین کند و جهت تحقق، به تحلیل اسناد تاریخی اتکا داشته و در گام بعدی، با تعریف معیارهای تأثیرگذار در تحولات تاریخی خیابان باغ، به تحلیل آن می‌پردازد.
خیابان در تاریخ تحولات باغ ایرانی، نقشی مفهومی در پدیدآمدن باغ برعهده داشته و ثبات مؤلفه‌های پدیدآورنده آن در دوره‌های مختلف، منشأ تداوم هویت باغ ایرانی قلمداد می‌شود.
نویسندگان: پدرام صدفی کهنه شهری، محمد آتشین بار
با معماری ایرانی و ویژگی آن بیشتر آشنا شوید
پایان پیام