وقتی از روزگار خوش شاهی بهرام گور حرف میزنیم، از چه حرف میزنیم؟
به گزارش گلونی در وصف روزگار شاهی بهرام گور نوشتهاند: «خوشترین عهدی در عالم عهد پادشاهی او بود» یا «دوران پادشاهی او روزگاری خوش اما کوتاه بود، گویا ساعاتی بود که زمانه از کف داده بود و از چنگ حوادث به درآمده». اما این همه تعریف برای چیست؟
داستانهای مربوط به دوره پادشاهی بهرام پنجم یا بهرام گور نشان از توجه او به زندگی و رفاه عمومی دارند. بهرام علیرغم اینکه در ابتدای دوران شاهیاش غنایم و بخشی از مالیات را از دست داد، توانست خیلی زود این کسری بودجه را جبران کند.
منابع متاخرتر اما بهرام پنجم را شاهی خوشگذران و عشرتطلب معرفی میکنند. بنابر دو دلیل، امروزه میتوانیم در این توصیف شک کنیم. دلیل نخست مربوط به چگونگی شکست هونهاست که شاه با سپاهی کمشمار آنها را غافلگیر کرده و توانست شاه آنان را از میان برده و مرزی جدید برایشان تعیین کند.
و دلیل دوم، رواج همین داستانهای عامیانه درباره بهرام پنجم، زبردستیهای او در تیراندازی و پهلوانیهای او در هند است.
در متون اسلامی نیز البته به شهرت، محبوبیت و شجاعت بهرام اشاره شده است؛ «و اندر پادشاهی داد و عدل از همه نیکان بیفزود و از آن شادخوارتر پادشاه نبود و نباشد و دلیرتر. و مردم رعیت از آن به نشاط و رامشگری که در ایام وی بودند، به هیچ روزگاری نبوده است…». توصیفات اینچنینی بعدها مقدمات سرایش آثاری چون هفت پیکر اثر نظامی و هشت بهشت امیرخسرو دهلوی را فراهم آوردند.
پایان پیام
نویسنده: کیمیا قنبری