عشق به محیط زیست را باید از خانواده و مهدکودک آغاز کرد
به گزارش گلونی یکی از اهداف باغهای گیاهشناسی آموزش برای سطوح مختلف جامعه در برنامههای عمومی و اختصاصی است. در این سالها کوشش کردیم که آموزش و پرورش را به باغ بیاوریم و با توجه به موضوعات فراوانی که در باغ و بخشهای تحقیقاتیمان وجود دارد، زمینه کارهای اصولی و پایهای را برای ارتقای فرهنگ و سواد محیطزیستی جوامع دانشآموزی فراهم آوریم. به جز حضور تعدادی از دانشآموزان در برخی ماههای سال، اتفاقی که بهش معتقدیم هنوز نیفتاده است.
آنچه سالهاست در اداره کشور، بهعنوان یک نقیصه بزرگ مطرح است، نبود دغدغهمندی در میان مسئولان و تصمیمگیران کشور درخصوص محیطزیست و منابع طبیعی است. درحالیکه توجه به آنها باید در رأس همه مهمها میبود اکنون آخرین رده را در برنامههای توسعهای مختلف به خود اختصاص میدهد و این یعنی فاجعه. یعنی قرار گرفتن در مسیر نابودی سرزمینمان.
عشق به محیط زیست را باید از خانواده و مهدکودک آغاز کرد
شاید وارد کردن فرهنگ توجه به محیطزیستمان در خانوادهها مهدکودکها و سپس مدارس، بتواند ایرانمان را باوجود ازدست رفتن فرصتهای بیشمار برای حفظ میراثهای طبیعی ارزشمند و بیشمارش نجات دهد. درست است نجات! چون بسیاری از منابع طبیعیمان و درنتیجه حیات و تمدنمان در مسیر نابودی است.
باغ گیاهشناسی ملی ایران هم میتواند در برآورده شدن این هدف بسیار مؤثر و همراه باشد. محیط و همچنین فضاهای تحقیقاتی و آزمایشگاهی آن، ظرفیت بالایی برای عاشق کردن و انگیزه دادن آدمهایی را دارد که در فردای این سرزمین درخت را فدای سازه نکنند.
پایان پیام
نویسنده: محمد متینیزاده
بیشتر بخوانید:
بهار در باغ گیاه شناسی ملی ایران