ماندن یا رفتن
به گزارش گلونی محمد متینیزاده در کانال تلگرام خود، در مطلبی با عنوان «ماندن یا رفتن»، به بحث پرچالش مهاجرت و تصمیمگیری جوانان ایرانی پرداخته است. او با تحلیل شرایط و نگرشهای مختلف، تأکید میکند که انتخاب میان ماندن و رفتن به عوامل متعددی از جمله سرشت فرد، اهداف زندگی، و شرایط اجتماعی بستگی دارد و برای موفقیت در هر دو مسیر، تلاش و اثرگذاری ضروری است.
چند روز است دوباره این پرسش همیشگی مردم ایران بهویژه جوانانش داغ شده است، برویم یا بمانیم؟ به نظر من پاسخ دقیقی ندارد. خیلی به ذات و سرشت، سقف پروازی فرد، تخصص، سنوسال، طبقه اجتماعی و تحصیلی، موقعیت فامیلی و خانوادگی و خیلی موارد دیگر بستگی دارد که میشود در موردش ساعتها بحث کرد. شاید پاسخ به پرسش «زندگی را در چه چیزی میبینی» هم بتواند کمککننده باشد.
معتقدم در همین شرایط اسفناک اقتصادی و ناپیدایی آینده زندگیمان، میشود مثالهای بیشماری آورد از آدمهایی که ماندهاند و دگرگونی ایجاد کردهاند، ساختهاند، برای کسانی که نمیتوانند بروند امید و ستون درست کردهاند و دنیایی را به وسعت تواناییشان برای زیستمندانش بهتر و بهتر کردهاند.
یک گروه هم هستند که بهدلایل مختلف راه برای اثربخشی، دنیاسازی و یا دستکم برخورداری از زندگی اولیه خودشان باز نمیشود که یا میتوانند و میروند به خیل مهاجران پرتعداد ایرانی میپیوندند تا بخت خود را با سرشت و همت داشته یا نداشته، در سرزمینی دیگر طلب کنند، یا میمانند و دنیا را بدهکار یک زندگی معمولی و شایسته خود میکنند.
اما گروهی هم وجود دارند که در عین برخورداری از شغل مناسب و امکانات نخستین برای زندگی، فقط غرولند میکنند و در توهمِ جای من اینجا نیست، کسی قدر من را نمیداند، باید بروم به سر میبرند. جالب اینکه وقتی پرونده شغلی آنها را نگاه میکنی، کاملا به حداقلهای کاری و روزی اندکساعت چسبیدهاند و هیچ اثرگذاری مؤلفانه ندارند. از مکتب فستفودی که همه چیز را راحت و سریع میخواهند.
باید در پایان این بحث ناتمام تأکید کنم با احترام به همه نظرها و آرا، اگر قرار بر ماندن و موفقیت روزافزون نسل جوان تحصیلکرده است، خیلی باید کوشش کرد خیلی بیشتر از روزمرگی، با ایستادگی و شکیبایی بسیار فراوان، با دوری از حاشیهها و نشستن کامل در اصل و متن.
مطلبم را با یک آیه از سوره نجم که بسیار دوستش دارم و به آن اعتقاد دارم به پایان میرسانم: «لیس الانسان الا ما سعی»، برای آدمی جز آنچه به سعی و عمل خود انجام داده (ثواب و جزایی) نخواهد بود.
پایان پیام
نویسنده: محمد متینی زاده
بیشتر بخوانید: