پویش ملی برای پیشگیری از خودکشی
گاهی زندگی آنقدر تاریک و بیرحم به نظر میرسد که گویی هیچ راهی برای ادامه دادن نیست. درد و ناامیدی چنان سنگین میشود که گمان میکنیم تنها راه رهایی، پایان دادن به همه چیز است. اما حقیقت این است که حتی در تاریکترین لحظات، نوری برای بازگشت وجود دارد.
گاهی یک گفتوگوی ساده، یک نگاه مهربان، یا حتی یک پیام میتواند جان کسی را نجات دهد. حمایت از یکدیگر، گوش دادن بدون قضاوت و کمک حرفهای از رواندرمانگران، گامهایی حیاتی در پیشگیری از خودکشی هستند. بیایید برای هم نور باشیم، حتی در شبهای بیستاره.
خودکشی تنها یک بحران فردی نیست؛ زخم عمیقی است که جامعه را هم درگیر میکند. امروزه، افزایش خودکشی، بهویژه در میان جوانان، فریادی است که نباید نادیده بگیریم. این فریاد، درخواست کمک است؛ درخواستی که نباید بیپاسخ بماند.
سامانه طعم گیلاس بهعنوان نخستین خط بحران غیردولتی کشور، تلاش میکند چراغی در این تاریکی باشد. اما مأموریت آن فقط مشاوره نیست؛ آگاهیبخشی، مبارزه با انگ اجتماعی مشکلات روانی، و مطالبهگری از مسئولان برای ایجاد سیاستهای حمایتی، بخشی از این مسیر حیاتی است.
اما این مسئولیت تنها بر دوش یک سامانه نیست. دولت، آموزشوپرورش، نهادهای قانونگذار و همه ما باید در کنار هم باشیم. کاهش فشارهای تحصیلی، محدود کردن دسترسی به ابزارهای خودکشی، و حمایت قانونی از آسیبپذیرترین اقشار جامعه، اقداماتی ضروریاند که نمیتوان بیشتر به تعویق انداخت.
فراموش نکنیم، ما هم مسئولیم. با حمایت از پویشهای پیشگیرانه، آگاهیبخشی، و همراهی با کسانی که در بحراناند، میتوانیم امید را بازگردانیم. شاید یک کلمه، یک گوش شنوا، یک قدم کوچک از سوی ما، زندگیای را نجات دهد. همین امروز برای نجات جانهایی که هنوز فرصت زندگی دارند، سهم خود را ادا کنیم.
ما، داوطلبان سامانه طعم گیلاس، سهم خود را در پیشگیری از خودکشی ادا کردیم و بدینوسیله و در قالب یک کارزار از تمامی شهروندان، مسئولان، مدیران، وزرا، نمایندگان مجلس و هر شخصی که در هر نقطهای از جهان خود را متعلق به ایران عزیز میداند دعوت میکنیم آغازگر و حامی این کارزار ملی باشد.
با حمایت از کارزار پویش ملی برای پیشگیری از خودکشی؛ سهم من میتوانیم صدای کسانی باشیم که در سکوت، با ناامیدی دستوپنجه نرم میکنند.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: حمایت از شایسته سالاری و جوان گرایی در آموزش و پرورش