گزارش پایداری از کجا شروع شد
در جستجوی پایداری، قسمت دوم
به گزارش گلونی در مطلب قبل توضیح دادیم که پایداری به چه معناست و دلایل اهمیت گزارشهای پایداری چیست؛ اگر دوست داشتید میتوانید از اینجا بخوانید.
در متن حاضر میخواهیم به این موضوع بپردازیم که تهیه گزارشهای پایداری توسط شرکتها، صنایع و هر نوع کسب و کاری از کجا شروع شد.
پس از اکتشاف نفت در ایالات متحده و سایر کشورهایی که استخراج نفت را انجام میدادند، مسئلهای در بین مردم گل کرد. استخراج نفت بدون آسیب زدن به خاک و آب اساسا غیرممکن بود. پس این شرکتها هرچه بیشتر نفت استخراج میکردند و در پی آن به پالایش و تولید فرآوردههای نفتی میپرداختند، قسمتی از محیط زیست موجودات زنده روی زمین را تخریب میکردند؛ یا به عبارتی بخشی از محیط زندگی آنها را حداقل برای مدتی طولانی از دسترسشان خارج میکردند.
لاجرم این تخریبها موجب بروز نارضایتیهایی در بین مردم شد؛ صنایع نفتی به منظور آرام کردن مردم و خاموش کردن حتی مقطعی این اعتراضات به کارهای خیرخواهانه پراختند. بهطور مثال برای کودکان منطقه مدرسه ساختند و یا برای مردمی که تحت تأثیر مضرات ناشی از تخریبهای محیط زیستی بودند بیمارستان و سایر مراکز خدماتی و درمانی را دایر میکردند.
نظر مردم بهعنوان مصرفکنندگان و خریداران محصولات این کارخانههای نفتی قطعا مهم بود. به عبارتی برای مشتری تفاوت داشت که محصولی که خریداری میکند توسط شرکتی ساخته شده که یک بیمارستان در محله ساخته یا بیتوجه به مشکلات مردم صرفا به دنبال سودآوری بیشتر خود بوده است.
گزارش پایداری از کجا شروع شد
اما امروز وضعیت ما چگونه است؟ آیا برای ما به عنوان انسانهایی که یک چهارم از قرن 21 را هم سپری کردیم، مهم است که از چه شرکتی خرید میکنیم؟
بیایید فرض کنیم پالایشگاهی به طور سالانه 1 مترمربع از خاک را تخریب میکند و در ازای این تخریب، یک سال بین دانشآموزان منطقه شیر توزیع کرده؛ سال دیگر مصرف ظروف یکبار مصرف خود را کاهش داده؛ در سال سوم یک بیمارستان 50 تختخوابی تأسیس کرده و قس علی هذا!
البته که ما به این پالایشگاه «آفرین» میگوییم اما سوال اصلی اینجاست که واقعاً برای جلوگیری از تخریب آن یک مترمربع از زمین نمیشد کاری کرد؟!
این سوالی است که در قسمت بعد به آن خواهیم پرداخت.
پایان پیام
نویسنده: یاسمن سعادت
