قطع چنارهای خیابان ولیعصر
به گزارش گلونی محمد متینیزاده، عضو انجمن تحقیقات جنگل و نایب رئیس انجمن اعضای هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع در کانال تلگرام خود نوشت:
حتما شنیدهاید که تعدادی از چنارهای خیابان ولیعصر قطع شدهاند. اشکالها و ایرادهای زیادی به این موضوع گرفته شده است. من از یک زاویه به آن میپردازم. سرپرست اداره حفاظت محیط زیست شهر تهران در مصاحبهای گفته است که این اقدام بر اساس رای کمیسیون ماده ۷ شهرداری و بهدلیل آفتزدهبودن و خشکشدن درختان انجام شد.
رفتم سراغ کمیسیون ماده 7. اعضایش: یکی از اعضای شورای اسلامی شهر ، یک نفر به انتخاب شهردار و مدیر عامل سازمان پارکها و فضای سبز.
اما شرایط تصویب قطع درختان چیست؟ براساس ماده 5 …
1- درخت بهعلت آفتزدگی یا بیآبی و یا علل غیر عمد دیگری خشک شده باشد و یا علت سقوط آن برود با شرط غرس درخت به میزان دو برابر محیط بن درخت بلامانع است.
2- درخت یا درختان غیر مثمری که به بهرهوری رسیده باشد (حداقل محیط بن 50 سانتیمتر باشد) و مالک به قصد انتفاع از چوب آن درخواست قطع را نماید، در این صورت میبایست بهجای آن، درخت دیگری غرس شود و درصورتی که شهرداری تمایل برحفظ درخت داشته باشد میبایست بهای عادله چوب را با توافق با مالک پرداخت کند و درصورت اختلاف در قیمت درخت براساس نظر کارشناس رسمی دادگستری عمل میگردد.
3- درخت در محل احداث ساختمان یا مسیر راه واقع و یا مانعی برای انجام امری که ضرورت اجرا آن برای شهرداری احراز شد است محسوب شود.
4- در مورد اصلاح یا احیا درخت و سایر موارد پیشبینی نشدهای که قطع درخت ضرورت دارد.
ملاحظه میکنید که چقدر راه برای بیتدبیری و سوء مدیریت باز است:
1- هیچ عضوی غیر از شهرداری و شورای شهر در کمیسیون ماده 7 حضور ندارند. جای نهادهای نظارتی، بازرسی و قضایی بهشدت خالی است. شواهد در اداره فضای سبز تهران و پارکهای جنگلی اطرافش نشان میدهد جای متخصصان حوزههای دیگر هم خالی است!
2- برای بند 1، چرا باید چنار که در شرایط نگهداری مطلوب میتواند صدها سال زندگی کند در اثر نبود برنامههای مناسب اجرایی و نظارتی به این روز بیفتند. چه کسی باید پاسخگو باشد و چرا نهادهای نظارتی از روند پیشآمدن این فاجعه پرسشی به میان نمیآورند؟ آنها که برنامهای برای آبدهی سالم نداشتند کجا هستند؟ اگر پاسخ این پرسشها داده نشود، قصه این چنارها هر سال تکرار خواهد شد.
3- برای بند 2، درخت غیرمثمر برای قطع و با هدف بهرهوری، درختی خواهد بود که چوب مناسبی داشته باشد. از آنجا که بیشتر گونههای چوبده مانند صنوبر، نیاز آبی بالایی دارند، بههیچوجه نباید از کاشت و بهرهبرداری از این گونهها در تهران و شهرهایی که با بحران آب روبرو هستند استقبال کرد. این بند باید در اسرع وقت، اصلاح شده و راه سودجویی به بهانه انتفاع را ببندد.
4- برای بند 4 هم، «موارد پیشبینینشده»، مسیر را برای خیلی از قطعها باز خواهد کرد.
ارزشهایی که یک درخت برای شهر و شهروندانش دارد مانند: تولید اکسیژن و کاهش آلایندهها، تسکین آلام روحی شهروندان، تعدیل آبوهوا، کنترل آبهای سطحی و تغذیه سفرههای آبهای زیرزمینی، مبارزه با اثر گلخانهای، جلوگیری از آلودگی آب، حفظ انواع گونههای جانوری و گیاهی و محافظت در برابر اشعههای مضر آفتاب و … آنقدر گرانبها و قیمتی است که برای حفاظت از زندگی آنها به تلاشی صدچندان نیاز است خیلی بیش از بیتفاوتی و بیتدبیری شهرداری تهران!
محمد متینیزاده
پایان پیام
بیشتر بخوانید: لزوم شفافیت شهرداری برای قطع درختان ولیعصر