آب استانی نداریم رودخانههای ایران متعلق به همه مردم این سرزمیناند
به گزارش گلونی رضا ساکی در کانال شخصیاش نوشت: در سالهای اخیر، و بهویژه در جریان تنش آبی میان استانهای «اصفهان» و «یزد»، یک گفتمان خطرناک و رو به گسترش در میان بخشیهای از مردم ایران شکل گرفته است؛ اینکه هر استان مالک منابع آبی جاری در قلمرو جغرافیاییاش است. عباراتی مثل «آب اصفهان را میبرند»، «آب چهارمحال و بختیاری را میبرند»، «آب لرستان را به خوزستان میدهند» یا «آب لرستان را میبرند» این روزها بیش از پیش شنیده میشود.
اما در بطن این نگاه، یک باور اشتباه نهفته است؛ هیچ استانی صاحب هیچ آبی نیست. رودخانههای ایران متعلق به همه مردم این سرزمیناند. این جمله قرار نیست بهانهای برای نادیده گرفتن پروژههای پرحاشیه انتقال آب باشد یا احساسات مردم را سرکوب کند، بلکه یک گزاره بنیادین و لازمه آغاز گفتوگویی ملی درباره آینده منابع آبی کشور است.
مسئله انتقال آب، چه در سطح میاناستانی و چه در سطح ملی، موضوعی پیچیده است که بدون ایجاد یک درک مشترک از مالکیت جمعی بر آبها، نمیتوان به راهحلی برای آن دست یافت.
آب استانی نداریم
گام نخست این است که باور کنیم آب یک سرمایه ملی است، نه استانی. زایندهرود، کارون، کشکان، خرسان، کرخه، سیمره و سایر رودهای ایران، همگی بخشی از میراث طبیعی مشترک ما هستند. تنها پس از پذیرش این واقعیت میتوان در گام دوم، با نگاهی مهندسی، اقتصادی و اجتماعی، درباره درستی یا نادرستی پروژههای انتقال آب گفتوگو کرد.
تا زمانی که هر استان رودخانهاش را «متعلق به خود» بداند، هرگونه گفتوگو به نزاعی احساسی و منطقهای فروکاسته خواهد شد. حل بحران آب در ایران، نیازمند همبستگی ملی، گفتوگویی صادقانه و درکی فرااستانی از منابع طبیعی است.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: