گلونی ده ساله شد
امروز، فروردین به روز سی‌ویکم رسید، و گلونی به سال دهم.
ده سال پیش، در همین روز از سال ۱۳۹۴، گلونی با هدفی روشن و مسیری متفاوت متولد شد؛ مسیری برای آگاهی‌بخشی، دیده شدنِ صداهایی که کمتر شنیده می‌شوند، و زنده نگه داشتن آنچه ریشه در خاک و فرهنگ این سرزمین دارد.
در آن آغاز، ما نه هیاهوی رسانه بودیم، نه در پی تیترهای آتشین و فریادهای بی‌پایان. ما آمده بودیم تا بمانیم، تا آرام و بی‌ادعا، روایت کنیم آنچه در گوشه‌های خاک ایران پنهان مانده بود. آمده بودیم تا صدای رودهای خاموش باشیم، تا نجوای درختان و زخم‌های زمین را فریاد بزنیم؛ تا واژه به واژه، جانِ فرهنگ را زنده نگه داریم. با قصه‌هایی از دل افسانه‌های کهن، با لبخندهای تلخِ طنز، با اشک‌های بی‌صدای طبیعت.
در این یک دهه، گلونی تلاش کرد صدای طبیعت باشد، حافظ میراث فرهنگی، ترویج‌دهنده فرهنگ و هنر، حامی کتاب و کتاب‌خوانی، و بازتاب‌دهنده نگاه نقادانه و طنزآمیز به مسائل روز. ما باور داریم که آگاهی از محیط زیست، شناخت فرهنگ بومی، و اهمیت دادن به هنر، ستون‌های هویت یک جامعه‌اند.
شعار ما، «رسانه بوم‌وبر ایران»، تنها یک جمله نیست؛ خلاصه‌ای‌ست از تمام چیزی که در این سال‌ها برای آن ایستاده‌ایم. ما به بوم ایران، به ریشه‌ها، به زبان، گویش‌ها، آیین‌ها، و میراث ملموس و ناملموس این سرزمین باور داریم و روایت‌گر آن هستیم.
ده سال گذشت، با شما، کنار شما، برای شما.
و این راه، تا بودن ایران و بودن زندگی، ادامه دارد.
با ما باشید.
گلونی، رسانه بوم‌وبر ایران