ما برای آینده شما رشد میکنیم
به گزارش گلونی در هفتههای اخیر، کارزاری بهراهافتاده که قلب هر کسی را که به فضای سبز شهری و کیفیت زندگی در تهران فکر میکند، به درد میآورد. خبرهایی درباره ساختوساز در بوستانها، از مدرسه گرفته تا مسجد و حتی هتل، زنگ خطری است برای همه ما که نفسکشیدن در این شهر شلوغ را مدیون همین تکههای سبزیم.
همه ما بوستانها را به چشم جایی برای استراحت، بازی بچهها، دویدن، یا تنها نشستن زیر سایه درخت دیدهایم. اما حالا قرار است همین فضاها، یکییکی قربانی طرحهایی شوند که نه شفافاند، نه مطابق قانون و نه در راستای منافع عمومی. اینجا مسئله فقط قطع چند درخت یا حذف چند نیمکت نیست؛ مسئله حذف تدریجی چیزیست که سالها زمان برده تا بهوجود بیاید.
درختهایی که امروز در پارکهایمان سایه میاندازند، حاصل چند دهه رشد آرام و بیصدا هستند. درخت را نمیشود یکشبه کاشت و انتظار داشت فردا ثمر بدهد یا سایهاش را گسترده کند. هر درخت، نتیجه سالها رسیدگی، مراقبت و حضور در دل یک بافت زنده شهری است. با قطع یک درخت بالغ، فقط چوبی نمیبُریم؛ زمان را میبُریم، و میراثی را که نسلها باید از آن بهره میبردند از بین میبریم.
قانون از سالها پیش صراحت دارد: ساختوساز در بوستانها ممنوع است. اما گاهی شگردهایی مثل تغییر کاربری، صدور مجوزهای عجولانه یا تفسیرهای سلیقهای از قانون، راه را برای تعرض به این فضاهای عمومی باز میکند. کارزاری که حالا به راه افتاده، تلاشیست برای متوقفکردن همین مسیرِ غلط. هر امضا، صدایی است که میگوید: «این شهر را نمیفروشیم، این درختها را نمیبخشیم.»
وقتی برای ساخت یک مدرسه یا مسجد یا بنایی دیگر، تکهای از بوستان را حذف میکنیم، در واقع بخشی از حق تنفس، بازی، استراحت و همنشینی مردم را از بین میبریم. بوستان فقط فضای سبز نیست، بخشی از زندگی جمعی ماست. مکانی برای نفسکشیدن در دل دود، جایی برای کودکی که دویدن بلد است ولی کوچه امنیت ندارد، پناهگاهی برای سالمندی که از چهاردیواری خسته است.
ما برای آینده شما رشد میکنیم
اگر امروز بیتفاوت بمانیم، فردا دیگر شاید جایی برای قدمزدن، نفسکشیدن یا حتی خیالپردازی در سایه درختان باقی نمانده باشد. این کارزار، نه فقط برای نجات چند پارک، بلکه برای حفظ بنیانِ حق عمومی ما بر شهر است. امضا کردن آن، یعنی باور داریم که زمین شهر باید جای درخت بماند نه دیوار.
شما هم صدای این خواست عمومی باشید. امضا کنید، برای دیگران بفرستید، و اجازه ندهید شهری که به آن عشق میورزیم از ریشههایش جدا شود. اگر درختها زبان داشتند، شاید میگفتند: «برای ما وقت بگذارید، ما برای آینده شما رشد میکنیم.»
از تعرض به بوستانها جلوگیری کنید
پایان پیام
بیشتر بخوانید: درخواست توقف فوری برگزاری جشنواره بابونه در محدوده جنگلی فندقلو