آب و خاک ایران، آغل نیست
به گزارش گلونی رضا ساکی نوشت: باور کردنش سخت است که در روزگاری چنین دشوار، ناگزیر باشم یادداشتی بنویسم تنها برای تأکید بر بدیهی‌ترین مفهومی که هر ایرانی در ژرفای وجود خود می‌شناسد: اینکه میهن ما، وطن ما، «آغل» نیست.
شاید عجیب به‌نظر برسد، اما واقعیت این است که گاه آن‌قدر بر پایه‌ها و اصول مسلم بدیهی سکوت کرده‌ایم که اکنون ناچاریم دوباره درباره‌شان بنویسیم، از نو بگوییم، و بر آن‌ها پای بفشاریم. سکوتِ بیش از حد، بعضاً این گمان را به‌وجود می‌آورد که همه دیدگاه‌ها و نگاه‌ها در یک مسیرند، حال آن‌که چنین نیست و نباید باشد.
در فرهنگ ایرانی، مفهوم «میهن» با «آب و خاک» در ذهن ما شکل گرفته است و اتفاقا کاملا مادی است. وطن، حافظه جمعی، تاریخ، زبان، فرهنگ، و سرزمینی است که ریشه‌هایمان در آن دوانده شده است همان «آب و خاک» است.
آن‌چه امروز ایران نام دارد، نتیجه قرن‌ها زیست و کوشش مردمانی است که این «آب و خاک» را نه به‌عنوان ملک شخصی، بلکه به‌عنوان امانت نسل‌ها دانسته‌اند.
به همین دلیل است که پاسداشتِ وطن، حفاظت از منابع طبیعی، دفاع از «آب و خاک»، و پافشاری بر حقوق سرزمینی، از جنس شعار نیست؛ از جنس شرافت است. ما درباره وطن حرف می‌زنیم، چون نمی‌خواهیم سوءتفاهمی از سکوت‌مان شکل بگیرد.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: میان ترس ها و آرزوهایم