صدام نتوانست ولی ریزگردها
ایران بیش از 20 سال است که درگیر ریزگردهاست.
به گزارش گلونی برای کشور ما به خصوص در مناطق جنوب غربی ایران مسئله ریزگردها فقط به ترافیک شهری و کارخانهها ختم نمیشود. تالابهایی داریم که شاید فردا نباشند و همین کم شدن حضورشان ما را به دردسر بزرگی انداخته.
نگاهی به نقشه بیندازیم.
آن وسط هورالعظیم مشخص است و یکی از شهرهای مهم نزدیک این تالاب، سوسنگرد است. کمی پایینتر تالاب شادگان را داریم که در مجاورت شهر شادگان واقع شده.
در تاریخ 23 تیر 1404 نگاهی به وضعیت هوای این دو شهر انداختیم.
آلودگی هوای سوسنگرد 170 و مشابه شهر اهواز است. در حمیدیه، عدد به 500 رسیده و پس از آن گزارش جدیدی از روز قبل اعلام نشده است.
دستگاههای سنجش آلودگی اعداد 157 و 161 را به ترتیب برای شادگان و بندر ماهشهر نشان میدهند.
خشک شدن تالاب یعنی همین شاخصها.
صدام نتوانست ولی ریزگردها
یعنی مردم این شهرها تحمل میکنند، تحمل میکنند و تحمل میکنند تا زمانی که جان به لبشان برسد. آن وقت است که مهاجرت میکنند. منطقه در طی سالها خالی از سکنه خواهد شد و منطقهای دیگر با مازاد جمعیتی روبرو میشود.
تمام این حرفها به این معنی است که ایران قسمتی از خاک قابل سکونتش را از دست میدهد و مردم مجبور میشوند جمعتر بنشینند تا هموطنانشان هم سر سفره جا شوند.
کافی است سری به املاکیهای شمال کشور بزنید؛ خواهید دید که درخواستهای زیادی برای خرید ملک از سوی هموطنان جنوب و مرکز کشور دارند. کسانی که بیآبی و بدهوایی کلافهشان کرده.
آیا این وضع با از دست دادن خاک کشور طی یک جنگ قابل قیاس نیست؟ آیا رواست سوسنگردی که در زمان جنگ ایران و عراق با از دست دادن خون جوانان وطن به زحمت حفظ شد، این چنین از دست برود؟
خبر بد اینکه داستان همینجا ختم نخواهد شد.
با افزایش تقاضا برای سکونت در مناطق شمالی، ساخت و ساز بیشتری در این خطه خواهیم داشت و در پی آن محیطزیست این منطقه نیز تحتتأثیر قرار خواهد گرفت. شاید عدهای به سراغ وضع قوانین برای عدم ساخت و ساز در زمینهای شمال و یا تخصیص یارانه به مهاجرتنکردگان بروند؛ اما من و شما خوب میدانیم که این راهش نیست!
پایان پیام
نویسنده: یاسمن سعادت