خانه اندیشمندان خانه مردم است
خانهای ویران شد و اندیشه کم نور
به گزارش گلونی، ۲۱ خرداد ماه نوشتم که تعطیلی خانه اندیشمندان علوم انسانی، تراژدی تلخی است برای فرهنگ. اما تصور نمیکردم این تراژدی تا این اندازه بیرحمانه و با شتاب اجرا شود. امروز دیگر تصاویر در فضای مجازی نه فقط گویا یک درگیری فیزیکی، بلکه نشان از یک حمله مستقیم به اندیشه دارد. خانهای که سالها پناهگاه متفکران و فرهیختگان بود، اینک خانه ای که ویران شده است.
۱۴ سال میزبانی از اندیشمندان
ادعای شهرداری نسبت به خانهای که بیهیچ جنجالی، در سکوت، اما با عزمی استوار برای اعتلای فرهنگ، هنر، تاریخ و هویت این مرز و بوم تلاش کرده بود، دردناک است. خانهای که بیش از ۱۴ سال میزبان ارزشمندترین چهرههای علوم انسانی کشور بود، حالا با تصمیمی نگرانکننده، خانهای ویران شده است. آیا بهراستی این سرزمین تاب تحمل خاموشی خانهای چنین روشنگر را دارد؟
اندیشههای پرنور این خانه یکییکی دارند خاموش میشوند. درهای آن به اجبار گشوده شدهاند، اما نه برای ورود اندیشمند، بلکه برای بیرون راندن اندیشه. خانه ای ویران شده که دیگر صدای تفکر در آن پژواک ندارد.
خانه اندیشمندان خانه مردم است
در پلتفرم مستقل جمعآوری امضا، کارزاری راه افتاده است. کارزاری که خانه اندیشمندان را پناهگاهی برای اهل فکر میداند. خانهای که ویران شده، نباید چنین ویرانه باقی بماند. اکنون زمان آن رسیده است تا در اقدامی مسالمتآمیز، مانع از آن شویم که این خانه، خانهای ویران شده باقی بماند.
امروز، بیش از هر زمان دیگری، این کشور به فکر و اندیشه نیاز دارد. خانه اندیشمندان علوم انسانی نباید قربانی بیتفاوتی و تصمیمات غیرکارشناسی شود. خانهای ویران شده، نیازمند احیا فوری است.
لینک کارزار: خانه اندیشمندان، خانه همه ماست
پایان پیام
نویسنده: زهره درگاهی