حیات وحش ایران از امنیت جزیره ای تا مرگ و گردشگری بی ضابطه
به گزارش گلونی برای درک بهتر وضعیت واقعی حیات وحش ایران میتوان به ویدیوهایی که توسط افراد مختلف منتشر میشود استناد نمود.
در این بین چند ویدیو شاخص از بقیه بیشتر خودنمایی میکنند:
1. ویدیوی پیکر شهید محیط بان شاهمرادی در حلقه همکارانش در شب شهادتش و صحبتهای توام با بغض همکارش درباره آینده پر خطر محیط بانان
2. شیر خوردن دو توله خرس در البرز مرکزی که توسط جعفر پناهپور منتشر شده…
3. بیسکوییت خوردن خرسی در سبلان و سرگردانی و رفتارهای عصبی این خرس بین کوهنوردان و گردشگران بیضابطه و بدون مهارت در مواجهه با حیاتوحش
4. حمل لاشه یک پلنگ در طارم سفلی که در اثر شلیک گلوله از پای درآمده است
5. فیلمی از آخرین بازماندههای یوزپلنگ در پارک ملی توران
و بسیاری تصاویر از تاراج عرصههای طبیعی توسط گردشگرانی که حتی اندکی مهارت بهرهمندی پایدار از طبیعت را ندارند و با حضور خود میدان را برای شکارکشان و دزدان طبیعت فراختر کردند… هنوز به توبره کشیده شدن خاک هرمز، موتورسواری در ترکمن صحرا، ریشهکن کردن لالههای واژگون لرستان، کمپهای پر سر و صدای تورهای طبیعتگردی و بسیاری صحنههای دلخراش برای طبیعت وطن را هنوز فراموش نکردیم.
هر چند که دو ضارب محیط بان گلستانی در کمتر از 24 ساعت دستگیر شدند اما این سومین محیط بان طی سه ماه گذشته است که هدف شلیک شکارچیان غیر مجاز قرار گرفته است. به گزارش اعتماد آنلاین که 18 مرداد 1404 منتشر شده است تعداد محیط بانانی که در نتیجه تعقیب و گریز شکارچیان غیر مجاز تا به حال جانشان را از دست دادهاند طی 4 دهه گذشته به بیش از 150 نفر رسیده است. این عدد برای شکارچیان هم کمتر از 150 نفر نیست و در نتیجه این مواجهه غیر علمی و اخلاقی بر سر شکار چند صد نفر جان خود را از دست دادهاند و با کم توجهی قانونگذاران و متولیان امر حفاظت کماکان این جنگ ادامه دارد.
آنچه که مورد توجه نگارنده است موضوع علاقه تصاعدی گردشگران به حضور در عرصههای طبیعی است که به دو دلیل جدی باعث آسیب به طبیعت و متعلقاتش و خطر برای همین گردشگران شده است:
نخست عدم آموزش طبیعتگران و مهارت اندک و ناکافی آنها برای حفظ محیط زیست، منابع طبیعی و حیاتوحش در خلال سفرهای خود، چه اینکه بارها صحنههای مختلف از تخریب درختان، به جای گذاشتن زباله و … را دیدهایم.
دوم بیبرنامگی مدیران در تنظیم درخواستها و هجوم به طبیعت با ظرفیت تحمل عرصههای طبیعی است.
به عبارتی وضعیت فعلی محیط زیست ایران نتیجه دو عامل اصلی است:
1. مدیران بیبرنامه و ضعیف و سیاستهای ناصحیح
2. کاربران بیمسئولیت و بدون مهارت و دانش
به همه این موضوعات وضعیت مدیریت و مصرف منابع آب را که امروز به یک ابربحران چند بعدی بدل شده را اضافه کنید.
در کنار این همه بیم و امید و اخبار بیشتر بد و کمتر خوب نیز خبر انحلال سازمان منابع طبیعی کشور بدون برنامه صحیح و دقیق برای واگذاری تکالیف این سازمان مهر تاییدی بود بر بیبرنامگی، ضعف بنیادی در بدنه کارشناسی قانونگذاری و ورشکستگی همه جانبه سیاستهای کلان محیط زیست و منابع طبیعی کشور و بیم آن میرود که روز به روز اوضاع از آنچه که هست بحرانیتر و غیر قابل تحملتر شود.
پایان پیام
نویسنده: دکتر مجید دریکوند
بیشتر بخوانید: محیط زیست چیست و به چه چیزی محیط زیست میگوییم؟