خویشکاری واژه ای کهن برای مسئولیت امروز
به گزارش گلونی در متون کهن ایرانی بارها واژهای به چشم میخورد که امروز کمتر در گفتار روزانهمان استفاده میکنیم: «خویشکاری». این واژه در سادهترین معنا یعنی وظیفه، کاری که بر عهده هر کس یا هر چیز است.
در اوستا و متون پهلوی، برای هر ایزد و پدیدهای «خویشکاری» ویژهای تعریف شده بود؛ تیشتر، ایزد باران، وظیفهاش باران آوردن و آبادانی زمین بود، و مهر، ایزد پیمان، پاسداری از راستی و پیمان را بر دوش داشت.
خویشکاری البته تنها در حوزه اسطوره و ادبیات کهن نمانده است. این مفهوم میتواند پلی باشد میان فرهنگ ایرانی و زندگی امروز ما. هر فرد، هر نهاد و حتی هر جامعهای خویشکاری ویژهای دارد؛ از معلمی که باید چراغ دانش را زنده نگه دارد تا شهروندی که موظف است در قبال محیط زیست احساس مسئولیت کند.
امروز شاید بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم به بازخوانی همین واژه کهن. بازشناسی خویشکاریها میتواند راهی باشد برای یادآوری اینکه هیچ کاری بیوظیفه و هیچ وظیفهای بیاهمیت نیست.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: