زاگرس و تراژدی مرگ عزیزان
امروز حمید مرادی جان باخت.
به گزارش گلونی و به نقل از امید سجادیان، در آتش‌سوزی آبیدر سنندج، سه نفر آسیب دیدند، امروز حمید مرادی جان باخت.
پدر حمید به خاطر فرزندش سکته کرده، آمار زاگرس از ۲۰ نفر گذشت. دولت ناتوان است. و جنگل اولویت نیست.
ما امروز نه فقط در برابر یک بحران طبیعی، که در برابر یک تراژدی مدیریتی مداوم ایستاده‌ایم. تراژدی‌ای که سال به سال تکرار می‌شود، اما گویی هیچ‌کس قصد اصلاح آن را ندارد.
آتش سوزی در زاگرس، با مختصات خاص جغرافیایی‌اش از شیب‌های تند، کوه‌های خشن تا اقلیم پوشش خاش، هرگز یک حادثه ساده یا قابل پیش‌بینی نبوده است.
در حالی که دولت «آمادگی»، «تجهیز» و «سازماندهی» نیروهای دولتی، نیروهای محلی و داوطلبی برای مهار آتش را نداشته است؛ همچنین شاهد آنیم که برخی افراد ناآگاه، در جایگاه تصمیم‌گیرنده یا فعال میدانی، بدون شناخت دقیق از موقعیت زاگرس و ویژگی‌های آتش، مردم و داوطلبان را به میدان خطر می‌فرستند.
فرستادن داوطلبان بدون تجهیزات، بدون آموزش‌های میدانی تخصصی، و بدون پشتیبانی فنی، نه مشارکت مردمی که سوءاستفاده از سرمایه انسانی است.
در زاگرس حتی کوچک‌ترین آتش‌سوزی، می‌تواند ظرف چند ساعت، به بحرانی غیرقابل کنترل تبدیل شود. آتش در این منطقه، تابع مساحت نیست، بلکه تابع توپوگرافی خشن، باد، پوشش، دما و سرعت واکنش است.
در این سال‌ها، بیش از ۷۰ نفر جان خود را از دست داده‌اند و صدها نفر آسیب دیده‌اند اما هنوز نه کسی پاسخ داده و نه سیاستی تغییر کرده است.
زاگرس و تراژدی مرگ عزیزان
چه کسی مسئول این جان‌های از دست رفته است؟
چه نهادی پاسخگوی آن چیزی‌ست که هر سال هزاران هکتار از جنگل‌ها و مراتع ارزشمند را طعمه حریق قرار می‌دهد و از بین می‌رود؟ و پاسخ جان و مردمی که هر سال در خلا مدیریت می‌سوزند؟
اگر قرار است آتش در زاگرس مهار شود، باید آن را علمی، دقیق و ساختار یافته دید. زاگرس، نیروی متخصص می‌خواهد، تجهیزات حرفه‌ای می‌خواهد، آموزش‌های مداوم و مأمورهای فنی می‌خواهد. نباید مردم بدون تجهیزات و آموزش‌ها، ساماندهی مناسب در آتش حضور پیدا کنند. باید مانع فراخوان‌های عمومی شد. باید بحث‌های پیشگیری جدی دیده شود.
باید دلایل آتش‌سوزی‌ها جدی گرفته شود، برخورد قانونی با افرادی که آگاهانه و عمدی آتش به سرمایه ملی ایران می‌زنند صورت گیرد، آتش‌سوزی ذینفعانی پیدا کرده است، ذینفعانی که در این آتش‌سوزی منافع دارند.
هر تاخیر، هر خود فریبی، آتش دیگری خواهد بود.
پایان پیام
نویسنده: امید سجادیان
درگلونی بیشتر بخوانید: