تهدید اکوسیستم کاسپی با فاضلاب خام
به گزارش گلونی، به مناسبت پاسداشت روز دریا کاسپی رویدادی در مازندران برگزارگردید که کارشناسان جملگی، تغییرات خط ساحلی، پسروی دریا، کاهش تراز آبی و آلودگیهای دریا کاسپی را تهدید اکوسیستم کاسپی قلمداد کردند و براهمیت و توجه مدیریت بحران و اقدامات پیشگیرانه تاکید نمودند.
واقعیت تلخی است که در اغلب شهرها و روستاهای مازندران سرریزهای متعدد و رهاسازی فاضلاب خام به داخل جویها، نهرها و رودخانههای منتهی به دریا کاسپی شاهد هستیم. شاید دیگر رودخانهها آن نقش و کارکرد اصلی خود را ندارند و طی سالها بیمهری، فعالیتهای انسانی و پروژههای عمرانی مخرب دستخوش تغییرات شدهاند.
حجم سرریز فاضلاب به رودخانهها و دریا کاسپی نیز تکاندهنده و نگرانکننده است و رودخانهها به سایت دپوی فاضلاب و محلی برای رشد جلبکها و تجمع حشرات و منبع آلودگی تبدیل شدهاند که خود یک تهدید اکوسیستم کاسپی محسوب میشود.
ساماندهی و نوسازی سیستم جمعآوری و تصفیه فاضلاب یک ضرورت است
شهر تنکابن هم از این چالش مستثنی نیست و علیرغم جاذبههای زیبا و منحصربفرد طبیعی، فاقد سیستم جمعآوری و دفع صحیح فاضلاب و سیستم تصفیه است. ساماندهی و نوسازی سیستم جمعآوری و تصفیه فاضلاب یک ضرورت است در مسیر توسعه. به میزانی که برای جذب سرمایهگذار و رونق گردشگری استان تلاش میشود باید برای ماندگاری و پایداری طبیعت قدمی برداشته شود.
بیتردید گردشگر و سرمایهگذار حاضر نخواهد شد سرمایه و زندگیاش را ببرد جاییکه که بوی تعفن و مشمئزکننده پسماند، شیرابه و فاضلاب بدهد. این وضعیت نیز بیتردید یک تهدید اکوسیستم کاسپی است که باید جدی گرفته شود.
برای تحقق توسعه گردشگری لازم است بدانید گردشگری پایدار در گرو ماندگاری منابع طبیعی و محیط زیست سالم است. میبایست بستر و زیرساختهای مناسب فراهم شود در غیر اینصورت با مدیریت ناکارآمد، تنها توسعه بیضابطه را پدیدار خواهید ساخت و گردشگری و محیط زیست را به قهقهرا خواهید برد.
اکنون مازندران در وضعیت قرمز و هشدار قرار دارد و تنها و تنها با اراده، تصمیمگیری خردمندانه، کسب اعتبارات ملی، اقدامات سازنده و موثر میتوان به آینده روشن امیدوار بود. در غیر این صورت، تهدید اکوسیستم کاسپی به بحرانی غیرقابل بازگشت تبدیل خواهد شد.
پاسداشت روز دریا کاسپی باید فراتر از یک رویداد نمادین باشد؛ فرصتی برای بازنگری در سیاستهای محیط زیستی و مقابله با تهدید اکوسیستم کاسپی که امروز بیش از هر زمان دیگری، نیازمند توجه ملی و منطقهای است.
پایان پیام
نویسنده: معصومه یوسفنژاد