ثمینه باغچه بان فرزندی نامدار
به گزارش گلونی، ثمینه باغچه بان ، نویسنده ادبیات کودک و نوجوان و از پیشگامان آموزش کودکان ناشنوا در ایران، روز چهارشنبه ۲۶ شهریور در سن ۹۷ سالگی چشم از جهان فروبست.
او دختر جبار باغچهبان بود؛ معلمی نامدار که نخستین مدرسه ناشنوایان ایران را در تبریز و سپس در تهران بنیان گذاشت و با تلاش خستگیناپذیر، روشهای نوین آموزشی همچون الفبای دستی را ابداع کرد. جبار باغچهبان با باور به تواناییهای کودکان کمشنوا، مسیری تازه در تاریخ آموزش ایران گشود و نسلهای بعدی خانوادهاش ادامهدهنده این راه شدند.
ثمینه باغچه بان از همان آغاز جوانی در کنار پدر به آموزش و پرورش کودکان ناشنوا پرداخت و همزمان قلم خود را نیز در خدمت ادبیات کودک قرار داد. او با نوشتن داستانها و کتابهایی برای کودکان، کوشید هم جهان تخیل آنان را پرورش دهد و هم درکی تازه از تواناییهای ناشنوایان به جامعه ارائه کند. از میان آثارش، «پل چوبی» و «نوروزها و بادبادکها» همچنان در حافظه دوستداران ادبیات کودک جایگاه ویژهای دارند.
از مدرسه ناشنوایان تا تأسیس اپرای تهران
خانواده باغچهبان تنها در حوزه آموزش فعالیت نداشتند؛ صادق باغچهبان، برادر ثمینه باغچه بان ، در عرصه موسیقی و تأسیس اپرای تهران نقشی برجسته ایفا کرد و از چهرههای اثرگذار موسیقی نوین ایران به شمار میرود. به این ترتیب، نام باغچهبان در تاریخ معاصر ایران با فرهنگ، هنر و آموزش گره خورده است.
درگذشت ثمینه باغچه بان یادآور یک قرن تلاش پیوسته این خانواده در راه اعتلای فرهنگ، آموزش و هنر ایران است. او نه تنها راه پدر را در آموزش ناشنوایان ادامه داد، بلکه با آثار ماندگارش سهمی ارزشمند در ادبیات کودک برجای گذاشت. یاد و نام او برای همیشه در کنار دیگر اعضای خانواده باغچهبان در حافظه فرهنگی ایران زنده خواهد ماند.
پایان پیام

