نمایشگاه گروهی شاخ در شاخه هنر در خدمت طبیعت
به گزارش گلونی در روزگاری که دغدغههای محیط زیستی بیش از هر زمان دیگری به گوش میرسند، هنر میتواند پلی باشد میان آگاهی و احساس. نمایشگاه گروهی «شاخ در شاخه» با محوریت گوزنهای ایران، نمادی از شکوه و اصالت حیات وحش، گامی مؤثر در همین مسیر است.
هنر در خدمت طبیعت
این رویداد هنری نهتنها جلوهای از زیبایی بصری را به نمایش میگذارد، بلکه تلاشی است برای جلب توجه عمومی به وضعیت گونههای در معرض خطر.
برگزاری نمایشگاه گروهی شاخ در شاخه در خانه اردیبهشت اودلاجان، با همکاری موسسه حافظان حیات وحش شیردال و زیبان، نشان میدهد که دغدغههای محیط زیستی میتوانند در بستر هنر، صدایی رساتر پیدا کنند. از آیین گشایش تا نشستهای تخصصی و پخش مستند، همهچیز در این نمایشگاه با هدف ایجاد پیوندی عمیق میان مخاطب و طبیعت طراحی شده است.
آنچه نمایشگاه گروهی شاخ در شاخه را متمایز میکند، تمرکز آن بر گوزنهای ایرانی است؛ تاجدارانی که در سکوت جنگلها و دشتها زندگی میکنند و امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه و حمایتاند.
هنرمندان شرکتکننده با آثار خود، نهتنها زیبایی این موجودات را به تصویر کشیدهاند، بلکه روایتهایی از آسیبها، تهدیدها و امیدها را نیز در دل آثارشان جای دادهاند.
در کنار جلوههای هنری، نمایشگاه گروهی شاخ در شاخه بستری فراهم کرده تا خانوادهها، فعالان محیط زیست و علاقهمندان به هنر، در کنار هم به گفتوگو بنشینند و درباره مسئولیتهای فردی و جمعی در قبال طبیعت بیندیشند. این همنشینیها میتوانند آغازگر تغییراتی باشند که از دل فرهنگ و آگاهی برمیخیزند.
در نهایت، نمایشگاه گروهی شاخ در شاخه را باید تلاشی ارزشمند دانست برای آنکه هنر، نه فقط در خدمت زیبایی، بلکه در خدمت زندگی باشد؛ زندگیای که در شاخهای گوزن، در شاخههای درخت، و در دل هر اثر هنری نفس میکشد.
زمان برگزاری:
پنجشنبه، جمعه و شنبه ـ ششم تا هشتم شهریور ۱۴۰۴
آیین گشایش و سخنرانی:
پنجشنبه ششم شهریور، ساعت ۱۶:۰۰
نمایش و فروش آثار:
پنجشنبه: ۱۷ تا ۲۰
جمعه و شنبه: ۱۱ تا ۲۰
برنامههای ویژه:
نشست تخصصی: جمعه ۷ شهریور، ساعت ۱۶:۰۰ تا ۱۷:۳۰
پخش مستند: جمعه ۷ شهریور، ساعت ۱۸:۰۰ تا ۱۹:۳۰
محل برگزاری:
تهران، پامنار، خیابان خلیلی مفرد، کوچه آقاموسی، بنبست اول، خانه اردیبهشت اودلاجان
این نمایشگاه فرصتی است تا علاقهمندان هنر و دوستداران محیط زیست، در کنار هم، پیوندی میان آفرینش هنری و مسئولیتهای محیط زیستی تجربه کنند.
پایان پیام
