انرژی خورشیدی در ایران از خاموشی های پیاپی تا امید به پایداری برق
به گزارش گلونی، در حالی که بحران انرژی و خاموشیهای دورهای دوباره به تهران و چند شهر بزرگ کشور بازگشته است، ایران در تلاش است با توسعه سریع پروژههای انرژی خورشیدی، مسیر تازهای را برای تأمین پایدار برق و کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی هموار کند.
به گزارش فایننشال تایمز در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۲۵ (۳۰ مهر ۱۴۰۴)، کمبود سرمایهگذاری، فرسودگی زیرساختها و تأثیر طولانیمدت تحریمهای آمریکا موجب شده است ظرفیت تولید برق در ایران با چالش جدی روبهرو شود. همین عوامل، دولت را بر آن داشته تا با تسریع در اجرای طرحهای خورشیدی، بخشی از بحران انرژی کشور را کنترل کند.
ایران با وجود منابع عظیم نفت و گاز، با کمبود برق دستوپنجه نرم میکند
ایران سومین ذخایر بزرگ نفت و دومین ذخایر گاز طبیعی جهان را در اختیار دارد، اما به دلیل کمبود سرمایهگذاری خارجی و محدودیتهای ناشی از تحریمها، توسعه نیروگاههای فسیلی و نگهداری از شبکه برقرسانی به کندی پیش میرود. نتیجه آن، خاموشیهای مکرر در پایتخت و شهرهای صنعتی است که بر تولید، حملونقل و حتی زندگی روزمره شهروندان تأثیر گذاشته است.
در چنین شرایطی، انرژی خورشیدی بهعنوان گزینهای پاک، بومی و قابلدسترسی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. ایران با دارا بودن بیش از ۳۰۰ روز آفتابی در سال، از موقعیت جغرافیایی کمنظیری برای تولید برق خورشیدی برخوردار است.
پروژههای خورشیدی؛ راهحل بلندمدت برای بحران انرژی
دولت در سال جاری اعلام کرده است که چندین پروژه بزرگ نیروگاه خورشیدی در استانهای کرمان، یزد، فارس و خراسان جنوبی در حال احداث یا توسعه است. هدف از این طرحها، افزایش ظرفیت انرژی خورشیدی و کاهش فشار بر شبکه برق کشور در دورههای اوج مصرف است.
به گفته کارشناسان، حرکت بهسوی انرژیهای تجدیدپذیر نهتنها میتواند هزینه تولید برق را کاهش دهد، بلکه باعث کاهش آلایندههای محیط زیستی و مصرف سوختهای فسیلی نیز خواهد شد.
آیندهای پایدار در گرو سیاستگذاری هوشمند
تحلیلگران حوزه انرژی معتقدند گذار ایران به سمت انرژی خورشیدی، اگر با سیاستهای حمایتی، جذب سرمایه و همکاری بخش خصوصی همراه شود، میتواند مسیر پایداری انرژی کشور را متحول کند. این روند علاوه بر مقابله با آثار تغییرات اقلیمی، امکان صادرات فناوری و دانش فنی به کشورهای منطقه را نیز فراهم میکند.
به باور کارشناسان، توسعه انرژی خورشیدی در ایران دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر برای حفظ پایداری شبکه برق و کاهش وابستگی به منابع فسیلی محسوب میشود، ضرورتی که همزمان با تغییرات اقلیمی جهانی و فشارهای اقتصادی ناشی از تحریمها، بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
پایان پیام